Ο Tom Kristensen έφτασε εννέα φορές στην κορυφή του Le Mans. Όμως η ιστορία του δεν αρχίζει με τρόπαια. Αρχίζει με ένα παιδί στη Δανία, συνεχίζεται με έναν τραπεζικό υπάλληλο που αναζητούσε χρήματα για να αγωνιστεί και αλλάζει κατεύθυνση με ένα τηλεφώνημα λίγο πριν από τις μεγαλύτερες 24 ώρες της ζωής του. Το «Mr Le Mans» ήρθε αργότερα. Πρώτα έπρεπε να χτιστεί ο άνθρωπος που θα άντεχε το βάρος του.
Το παιδί από το Hobro
Γεννημένος στο Hobro στις 7 Ιουλίου 1967, ο Kristensen γνώρισε τον μηχανοκίνητο αθλητισμό μέσα από τον πατέρα του, Carl Erik. Στο προσωπικό του χρονολόγιο κρατά την εικόνα του 1972, όταν τον παρακολούθησε στο Παγκόσμιο Hot Rod στο Ipswich. Το 1976 δοκίμασε καρτ και το 1977, στα δέκα του, άρχισε να αγωνίζεται.
Οι τίτλοι Δανίας στα καρτ το 1980, το 1984, το 1985 και το 1986 έδωσαν συνέχεια στο ταλέντο. Το 1985 ήρθε ο σκανδιναβικός τίτλος, το 1987 η δεύτερη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα καρτ και η πρώτη εμφάνιση με αυτοκίνητο, στη Formula 2000. Η άνοδος, ωστόσο, δεν ήταν μια σκάλα με εξασφαλισμένο το επόμενο σκαλοπάτι.
Από την τράπεζα στη γερμανική Formula 3
Ο ίδιος έχει εξηγήσει στη FIA ότι η έλλειψη χρηματοδότησης περιόριζε τις ευκαιρίες του. Εργαζόταν σε τράπεζα και είχε κάνει μόνο λίγους αγώνες αυτοκινήτων όταν ήρθε η μεγάλη δυνατότητα με τη Volkswagen Motorsport και την ομάδα του Bertram Schäfer. Το 1991 κέρδισε αμέσως στο Zolder και κατέκτησε τη γερμανική Formula 3.
Η συνέχεια τον οδήγησε στην Ιαπωνία: τίτλος Formula 3 το 1993, δεύτερη θέση στη Formula 3000 το 1995, εμπειρίες σε διαφορετικά αυτοκίνητα και πρωταθλήματα. Η Formula 1 πέρασε από την καριέρα του μέσω δοκιμών, όχι συμμετοχών σε Grand Prix. Η δική του μεγάλη επικράτεια θα βρισκόταν τελικά αλλού.
1997: Το τηλεφώνημα που άνοιξε τη νύχτα
Η Joest αναζητούσε οδηγό για την Porsche WSC95 δίπλα στους Michele Alboreto και Stefan Johansson. Ο Ralf Jüttner τηλεφώνησε στον Kristensen με ελάχιστο χρόνο διαθέσιμο πριν από το Le Mans. Σύμφωνα με την αφήγηση του Δανού στη FIA, πρόλαβε μόλις 17 γύρους δοκιμών πριν από τον αγώνα.
Στη διάρκεια της νύχτας έκανε τέσσερα διαδοχικά stint με το ίδιο σετ ελαστικών και έγραψε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα. Το πλήρωμα της Joest κέρδισε. Στην πρώτη συμμετοχή του, ο Kristensen είχε ήδη κατακτήσει το Le Mans. Εκείνη η επιτυχία δεν ήταν ακόμη δυναστεία· ήταν η απόδειξη ότι μπορούσε να σταθεί απέναντι στην πιο απαιτητική δοκιμασία της αντοχής.
Η νίκη που χάθηκε πριν από τις έξι συνεχόμενες
Η BMW ακολούθησε το 1998 και το 1999, αλλά και οι δύο συμμετοχές στο Le Mans τελείωσαν με εγκατάλειψη. Η δεύτερη άφησε ιδιαίτερο βάρος: στο WEC Talk, ο Kristensen περιέγραψε πόσο δύσκολο ήταν να εγκαταλείψει με προβάδισμα τεσσάρων γύρων, έχοντας συμμετάσχει στην εξέλιξη του αυτοκινήτου. Το άλλο BMW κέρδισε τον αγώνα.
Η ήττα αυτή έχει θέση δίπλα στα κύπελλα. Όπως εξήγησε ο ίδιος, παρέμεινε κίνητρο ακόμη και μέσα στα επόμενα νικηφόρα χρόνια. Για τον οδηγό που θα γινόταν συνώνυμο του Le Mans, το αποτέλεσμα δεν ήταν εξασφαλισμένο πριν από την καρό σημαία. Το 1999, πάντως, είχε ήδη κατακτήσει το Sebring στην πρώτη του συμμετοχή.
Tom Kristensen και Audi: Η διάρκεια γίνεται ρεκόρ
Το 2000 άρχισε η συνεργασία με την Audi και το R8. Με τους Frank Biela και Emanuele Pirro ήρθαν τρεις διαδοχικές νίκες στο Le Mans, το 2000, το 2001 και το 2002. Το 2003 ο Kristensen κέρδισε με Bentley. Επέστρεψε στην κορυφή με Audi R8 της Team Goh το 2004 και της Champion Racing το 2005.
Έξι νίκες στη σειρά, από το 2000 έως το 2005. Με την έβδομη συνολικά, το 2005, ξεπέρασε τις έξι του Jacky Ickx. Η επανάληψη πέρα από διαφορετικές ομάδες και αυτοκίνητα δίνει στο επίτευγμα το πραγματικό του μέγεθος. Δεν ήταν μία ιδανική σύμπτωση οδηγού και μηχανής που εμφανίστηκε για ένα καλοκαίρι.
Υπήρχε και ζωή έξω από τις 24 ώρες. Το 2002 κατέκτησε το American Le Mans Series. Στο DTM, όπου εμφανίστηκε το 2004, έφτασε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος το 2005 και το 2006. Η αντοχή ήταν η μεγάλη του σκηνή, αλλά η αγωνιστική του γλώσσα είχε περισσότερες από μία διαλέκτους.
Το Hockenheim και το πραγματικό κόστος της επιστροφής
Το 2007, στον πρώτο γύρο του εναρκτήριου αγώνα DTM στο Hockenheim, ο Kristensen ενεπλάκη σε σοβαρό ατύχημα. Η συνέντευξή του στο AUTO+ Medical της FIA καταγράφει τις διαδοχικές συγκρούσεις, την απώλεια συνείδησης και τη διάσειση. Πρόκειται για τραυματισμό και περίοδο αποκατάστασης, όχι για μια εύκολη παρένθεση στην αφήγηση ενός πρωταθλητή.
Η μεταγενέστερη τοποθέτησή του στη FIA τόνιζε πόσο χρειάζεται ο τραυματισμένος οδηγός να κατανοεί την κατάστασή του και να ακολουθεί την ιατρική καθοδήγηση. Η επιστροφή στους αγώνες δεν ακυρώνει αυτή την ανάγκη. Τη φωτίζει.
2008 και 2013: Οι τελευταίες δύο κορυφές
Το 2008 ο Kristensen, ο Dindo Capello και ο Allan McNish κέρδισαν με Audi R10 απέναντι στην Peugeot. Η βροχή και η διαχείριση του αγώνα έδωσαν διαφορετικό χαρακτήρα στην όγδοη επιτυχία. Στις προσωπικές του αναδρομές ο Δανός ξεχωρίζει τη συνεργασία ολόκληρου του πληρώματος και της ομάδας σε εκείνη τη μάχη.
Η ένατη νίκη ήρθε το 2013, με McNish και Loïc Duval στην Audi R18 e-tron quattro. Την ίδια χρονιά οι τρεις κατέκτησαν και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής. Ήταν όμως μια χρονιά σημαδεμένη από απώλειες: είχε πεθάνει ο πατέρας του, ενώ ο συμπατριώτης του Allan Simonsen έχασε τη ζωή του στον αγώνα του Le Mans. Ο Kristensen έχει μιλήσει δημόσια για το συναισθηματικό βάρος αυτής της νίκης. Η απώλεια δεν γίνεται διακόσμηση του επιτεύγματος.
Ο απολογισμός πίσω από το «Mr Le Mans»
- 9 νίκες Le Mans: 1997, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2008 και 2013.
- 6 συνεχόμενες: 2000–2005.
- 18 συμμετοχές και 14 βάθρα: από το 1997 έως το 2014.
- 6 νίκες Sebring: 1999, 2000, 2005, 2006, 2009 και 2012.
- Πρωταθλητής WEC 2013 και ALMS 2002.
Στην τελευταία του συμμετοχή στο Le Mans, το 2014, τερμάτισε δεύτερος. Η επαγγελματική αγωνιστική πορεία ολοκληρώθηκε στο τέλος εκείνης της χρονιάς, με τρίτη θέση στον τελευταίο του αγώνα WEC στο Interlagos. Ο απολογισμός είχε πλέον κλείσει, χωρίς να χρειάζεται μια δέκατη γαλλική νίκη για να αποκτήσει αξία.
Η κληρονομιά συνεχίζει να κινείται
Μετά την αποχώρηση παρέμεινε κοντά στους αγώνες, ως πρεσβευτής, σχολιαστής και άνθρωπος που μεταφέρει εμπειρία στους νεότερους. Στο χρονολόγιό του καταγράφεται η προεδρία της Επιτροπής Οδηγών της FIA από το 2016 έως το 2021. Το 2023 ήταν Grand Marshal στην εκατονταετηρίδα του Le Mans.
Ο Kristensen δικαιούται τη θέση του στους «Θρύλους των Αγώνων» επειδή η πορεία του περιλαμβάνει περισσότερα από κυριαρχία: την καθυστερημένη ευκαιρία, την ξενιτιά για ένα αγωνιστικό κάθισμα, τη χαμένη νίκη, τον τραυματισμό, την επιστροφή και τη συνεργασία. Στο Le Mans μοιράζεσαι το αυτοκίνητο. Η δική του ιστορία δείχνει πόσο μεγάλο μπορεί να γίνει ένα προσωπικό αποτύπωμα μέσα σε αυτή τη συλλογική προσπάθεια.
Διάβασε επίσης
Εξώφυλλο: Audi Communications Motorsport / Ferdi Kröling Motorsport-Bild GmbH, φωτογραφία 2014, CC BY 3.0. Εσωτερική εικόνα: Martin Lee, φωτογραφία 2004, CC BY-SA 2.0. Γραφιστικές διασκευές ENGINE POWER· η δεύτερη διατίθεται με την ίδια άδεια.
Τεκμηρίωση: προσωπικό αγωνιστικό χρονολόγιο, επίσημο βιογραφικό, συνέντευξη στη FIA, WEC Talk για το 1999, AUTO+ Medical: το ατύχημα του 2007, FIA AUTO: τραυματισμοί και αποκατάσταση, ACO: το ρεκόρ των νικών, Sportens Hall of Fame, συνέντευξη για το 2008 και το 2013, ACO: επίσημη ανακοίνωση για τον Allan Simonsen.
.jpg){kind=link}