Η ψυχολογία του οδηγού: Τι αποκαλύπτει ο τρόπος που οδηγούμε για την ψυχολογία μας; Η επιθετική και η αμυντική οδήγηση υπό το μικροσκόπιο του Engine Power.
Η οδήγηση δεν είναι απλώς μια μετακίνηση από το σημείο Α στο σημείο Β. Είναι ένα ψυχολογικό μικροσκόπιο που αποκαλύπτει ποιοι είμαστε όταν νομίζουμε ότι κανείς δεν μας βλέπει. Ο τρόπος που πιάνουμε το τιμόνι, το πώς αντιδρούμε όταν κάποιος «μας κόψει τη σειρά», ή το αν αφήνουμε τον άλλον να περάσει στο φανάρι, λέει πολλά περισσότερα για εμάς απ’ ό,τι νομίζουμε.
Στην Ελλάδα, όπου ο δρόμος είναι σχεδόν σκηνή αρχαίας τραγωδίας, η ψυχολογία του οδηγού έχει πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο επιθετικός οδηγός δεν είναι πάντα «κακός». Συχνά είναι άνθρωπος που νιώθει διαρκώς υπό πίεση από τη δουλειά, την κοινωνία, την κίνηση, το ρολόι που τρέχει. Το τιμόνι γίνεται η μόνη στιγμή εξουσίας του μέσα στη μέρα. Εκεί όπου δεν τον ελέγχει κανείς. Αντίθετα, ο αμυντικός οδηγός συνήθως ψάχνει ηρεμία. Ίσως έχει δει πολλά ή έχει κουραστεί να αποδεικνύει κάτι. Οδηγεί για να φτάσει, όχι για να νικήσει.
Η νευροψυχολογία δείχνει ότι ο εγκέφαλος πίσω από το τιμόνι αλλάζει. Σε κατάσταση στρες, η αμυγδαλή το κέντρο του φόβου και της αντίδρασης – ενεργοποιείται περισσότερο, μειώνοντας τη λογική λειτουργία του προμετωπιαίου φλοιού. Αυτό σημαίνει ότι, όταν κάποιος μας κορνάρει ή μας «κλείσει», δεν αντιδρούμε με σκέψη αλλά με ένστικτο. Οδηγούμε, κυριολεκτικά, με το θυμικό. Και εδώ αρχίζει το επικίνδυνο κομμάτι: όταν ο δρόμος γίνεται πεδίο εκτόνωσης, η ασφάλεια χάνεται.
Η ψυχολογία του οδηγού: Ο επιθετικός οδηγός αναζητά έλεγχο. Στην ουσία, όμως, οδηγεί επειδή τον έχει χάσει αλλού. Κάθε προσπέραση είναι μια μικρή νίκη απέναντι σε κάτι που δεν μπορεί να αλλάξει στη ζωή του. Κάθε κόρνα είναι η φωνή που δεν μπόρεσε να υψώσει αλλού. Κάθε ρίσκο στον δρόμο είναι η προσπάθεια να νιώσει ζωντανός.
Αντίθετα, ο αμυντικός οδηγός κατανοεί ότι ο δρόμος δεν είναι προσωπικό πεδίο μάχης. Είναι ένα κοινό πεδίο συνύπαρξης. Οδηγεί με συναίσθηση, όχι φόβο. Ξέρει ότι η ασφάλεια δεν είναι αδυναμία αλλά ωριμότητα.
Η συμπεριφορά μας στον δρόμο, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες του Πανεπιστημίου Πατρών, σχετίζεται άμεσα με την κοινωνική κουλτούρα. Σε χώρες με ισχυρή παιδεία κυκλοφοριακής συνείδησης, οι οδηγοί σέβονται περισσότερο τους κανόνες, γιατί κατανοούν ότι δεν είναι απλώς νόμοι αλλά εργαλεία επιβίωσης. Στην Ελλάδα, η οδήγηση εξακολουθεί να είναι πράξη “προσωπική” κάτι ανάμεσα σε επιβίωση και επίδειξη.
Ας είμαστε ειλικρινείς: όλοι έχουμε υπάρξει και τα δύο. Άλλες μέρες είμαστε ήρεμοι, άλλες έτοιμοι να “απαντήσουμε”. Το ζητούμενο δεν είναι να μην θυμώνεις, αλλά να μην οδηγείς με τον θυμό. Ο δρόμος δεν είναι καθρέφτης του εγώ μας, είναι πεδίο όπου όλοι εξαρτόμαστε από όλους.
Αν η οδήγηση είναι καθρέφτης του πολιτισμού μας, τότε κάθε φορά που ανάβουμε μηχανή, εκπροσωπούμε κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό μας. Εκπροσωπούμε μια κοινωνία που θέλει να πηγαίνει μπροστά, όχι να τρακάρει με τον εαυτό της.
Στο Engine Power ο κινητήρας της επικαιρότητας δεν σβήνει ποτέ, μείνετε στην τροχιά μας για κάθε στροφή, προσπέραση και έκρηξη αδρεναλίνης στον κόσμο της μηχανοκίνησης!
