Στο Bol d’Or μπορείς να οδηγείς τον αγώνα επί ώρες και να μην πάρεις ποτέ τη σημαία του νικητή. Η πρώτη διοργάνωση στο Paul Ricard, το 1978, προσφέρει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η Yamaha των Patrick Pons και Christian Sarron βρέθηκε στην κορυφή σχεδόν για δεκαεπτά ώρες. Το αποτέλεσμα, όμως, γράφτηκε από εκείνους που συνέχισαν.
Bol d’Or: Μια ιδέα που ξεκίνησε το 1922
Ο Eugène Mauve δημιούργησε τον αγώνα το 1922, με επίκεντρο τη δοκιμασία της αντοχής. Το όνομα είχε προηγούμενη ζωή στην ποδηλασία, πριν συνδεθεί με τις μοτοσυκλέτες. Η διαδρομή της διοργάνωσης πέρασε από διαφορετικές πίστες: το Le Mans τη δεκαετία του 1970, το Paul Ricard από το 1978, το Magny-Cours αργότερα και την επιστροφή στο Paul Ricard το 2015. Η έδρα άλλαζε· η απαίτηση του εικοσιτετραώρου παρέμενε.
Το 1978 άρχισε με τη Yamaha μπροστά
Στις 16 και 17 Σεπτεμβρίου 1978, το Bol d’Or φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά στο Paul Ricard. Η επίσημη ιστορική αναδρομή της FIM καταγράφει την pole των Pons–Sarron με τη δίχρονη Yamaha 750 OW31 της Sonauto. Το δίδυμο πέρασε μπροστά από τον δεύτερο γύρο και διατήρησε την πρωτοπορία σχεδόν επί δεκαεπτά ώρες. Ήταν μια εντυπωσιακή επίδειξη ρυθμού, αλλά ο αγώνας είχε ακόμη δρόμο.
Η βλάβη που άλλαξε τον νικητή
Η αστοχία του στροφάλου έβαλε τέλος στην προσπάθεια της Yamaha. Η νίκη πήγε στους Jean-Claude Chemarin και Christian Léon με την εργοστασιακή Honda RCB 1000. Για το δίδυμο, το αποτέλεσμα συνδέθηκε και με τρίτο διαδοχικό ευρωπαϊκό τίτλο αντοχής. Το περιστατικό δείχνει με καθαρό τρόπο γιατί η προσωρινή κατάταξη ενός εικοσιτετραώρου δεν πρέπει ποτέ να διαβάζεται σαν τελικό αποτέλεσμα.
Ο αγώνας συνεχίζεται και μέσα στα pit
Η αντοχή αφορά και τους ανθρώπους που δεν εμφανίζονται στην κορυφή της κατάταξης. Μηχανικοί, αναβάτες και υποστήριξη πρέπει να κρατήσουν τη λειτουργία της ομάδας συνεχή, ακόμη όταν η κούραση συσσωρεύεται. Η φωτογραφία του συνεργείου που ξεκουράζεται έξω από το γκαράζ είναι από μεταγενέστερη διοργάνωση και όχι από το 1978. Αποτυπώνει όμως μια πραγματική πλευρά του αθλήματος: πίσω από την κίνηση στην πίστα υπάρχει η διαχείριση ενός ολόκληρου εικοσιτετραώρου.
Γιατί αυτή η ιστορία βοηθά να δούμε το σημερινό EWC
Το Bol d’Or μάς μαθαίνει να κοιτάζουμε πέρα από τον ταχύτερο γύρο. Πόσο σταθερό είναι το σύνολο; Πόσο χρόνο χάνει όταν σταματά; Μπορεί να συνεχίσει όταν μια δυσκολία χαλάσει το αρχικό σχέδιο; Το επεισόδιο του 1978 δεν προβλέπει κανένα σύγχρονο αποτέλεσμα. Εξηγεί όμως τη βασική λογική της αντοχής: η πρωτοπορία είναι υπόσχεση. Η νίκη απαιτεί να φτάσεις μέχρι το τέλος.
Τεκμηρίωση: Bol d’Or — επίσημη ιστορία, FIM — αναδρομή στο Bol d’Or 1978.
Εσωτερική εικόνα: Steffen Wolf / γραφιστική προσαρμογή ENGINE POWER · Αρχική φωτογραφία · Άδεια χρήσης. Γραφιστική προσαρμογή ENGINE POWER με την ίδια άδεια.
