
Το Harrier Pegasus συνδέει δύο εικόνες που μοιάζουν δύσκολο να χωρέσουν στο ίδιο αεροπλάνο: ένα μαχητικό που πετά μπροστά και το ίδιο μαχητικό που μένει σχεδόν ακίνητο στον αέρα. Το μυστικό δεν είναι τέσσερις κινητήρες κρυμμένοι στην άτρακτο. Είναι ένας κινητήρας, τέσσερα ακροφύσια και η δυνατότητα να αλλάζει η κατεύθυνση της ώσης.
Harrier Pegasus: Οι τέσσερις έξοδοι δεν είναι ίδιες
Ο Pegasus είναι κινητήρας turbofan. Το εγχειρίδιο πτήσης της RAF ξεχωρίζει δύο διαδρομές του αέρα: το ρεύμα παράκαμψης του ανεμιστήρα καταλήγει στα μπροστινά ακροφύσια, ενώ τα καυσαέρια του πυρήνα οδηγούνται στα πίσω. Υπάρχει ένα μπροστινό και ένα πίσω ακροφύσιο σε κάθε πλευρά. Οι μπροστινές έξοδοι χαρακτηρίζονται συχνά «ψυχρές» συγκριτικά με τις πίσω· αυτό δεν σημαίνει ότι φυσούν αέρα στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Η διάκριση αφορά την προέλευση και τη θερμοκρασία των δύο ρευμάτων.
Η κατεύθυνση της ώσης αλλάζει μαζί
Και τα τέσσερα ακροφύσια είναι συνδεδεμένα ώστε να περιστρέφονται συντονισμένα. Όταν κατευθύνουν τη ροή προς τα κάτω, η αντίδραση στηρίζει το αεροσκάφος. Όταν στρέφονται προς τα πίσω, η ώση προωθεί το Harrier. Η ASME περιγράφει επίσης τις ενδιάμεσες γωνίες που επιτρέπουν τη μετάβαση ανάμεσα στις δύο καταστάσεις. Δεν υπάρχει ένα απότομο «κλικ» που μεταμορφώνει την αιώρηση σε κανονική πτήση. Η αλλαγή κατεύθυνσης της ώσης συνεργάζεται με την αύξηση της ταχύτητας και την ανάπτυξη άντωσης στις πτέρυγες.

Ακόμη και η περιστροφή του κινητήρα μετράει
Το RAF Museum επισημαίνει μια λιγότερο θεαματική λεπτομέρεια: τα δύο κύρια περιστρεφόμενα συστήματα του Pegasus γυρίζουν σε αντίθετες κατευθύνσεις, περιορίζοντας τις γυροσκοπικές επιδράσεις. Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς σε τέτοιους συνδυασμούς. Η εικόνα της κάθετης κίνησης τραβά το βλέμμα, όμως η ισορροπία και ο έλεγχος απαιτούν προσοχή σε δυνάμεις που δεν αποτυπώνονται εύκολα σε μια φωτογραφία. Ο κινητήρας αποτελεί μέρος του αεροσκάφους, όχι ένα ανεξάρτητο τέχνασμα που απλώς βιδώθηκε πάνω του.
Ένα σχέδιο με μακρά διαδρομή
Το Smithsonian καταγράφει την επιχειρησιακή είσοδο του Pegasus στη RAF το 1969 και την αμερικανική ονομασία F402. Η ίδια βασική ιδέα συνόδευσε διαδοχικές εκδόσεις του Harrier, με εξέλιξη των κινητήρων και των αεροσκαφών. Η φωτογραφία του άρθρου δείχνει AV-8B σε άσκηση αιώρησης το 2014, όχι σύγχρονη πολεμική επιχείρηση. Παρατηρήστε τη στάση του: η κατεύθυνση προς την οποία δείχνει η μύτη δεν αποκαλύπτει από μόνη της πού κατευθύνεται η κύρια ώση. Εκεί βρίσκεται η ιδιαίτερη μηχανική υπογραφή του Pegasus.
Τεκμηρίωση: RAF — AP3456, τόμος πρόωσης, ASME — ιστορικό ορόσημο Pegasus, RAF Museum — Pegasus, Smithsonian — Pegasus Mk.5.
Εξώφυλλο: Lance Cpl. Laura Raga / US Marine Corps — public domain · Αρχική φωτογραφία · Άδεια χρήσης. Γραφιστική προσαρμογή ENGINE POWER με την ίδια άδεια.






















