Η δεκαετία του ’80 ήταν η εποχή που οι κανόνες σταμάτησαν να ισχύουν. Οι σχεδιαστές άφησαν στην άκρη τις καμπύλες και υιοθέτησαν τις γωνίες, τις τεράστιες αεροτομές και τους κινητήρες που «ούρλιαζαν». Αυτά τα 5 αυτοκίνητα όρισαν μια ολόκληρη γενιά.Τα 5 Πιο Κορυφαία Ιταλικά Supercars :
Με μια ματιά
-
Ο Τελευταίος του Enzzo: Ferrari F40, το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής που έσπασε το φράγμα των 200 mph ($322 \text{ χλμ/ώρα}$) και το τελευταίο που εγκρίθηκε από τον ίδιο τον Enzo Ferrari.
-
Το Διαστημόπλοιο: Lamborghini Countach LP5000 QV, με τις πόρτες που ανοίγουν προς τα πάνω και ένα σχήμα που ακόμα και σήμερα μοιάζει εξωγήινο.
-
Ο Σούπερ-Σταρ του Maranello: Ferrari Testarossa, η πρωταγωνίστρια του Miami Vice με τις χαρακτηριστικές γρίλιες στις πόρτες που έγιναν το σήμα κατατεθέν των 80s.
-
Η Τεχνολογική Επανάσταση: Ferrari 288 GTO, ένα αγωνιστικό «κτήνος» μεταμφιεσμένο σε αυτοκίνητο δρόμου, που αποτέλεσε τον πρόγονο της F40.
-
Ο Άρχοντας των Ράλι: Lancia Delta HF Integrale, το αυτοκίνητο που μπορεί να μην ήταν supercar με την κλασική έννοια, αλλά ταπείνωνε τα πάντα σε δρόμο και χώμα.
Γιατί τα 80s ήταν η «Χρυσή Εποχή»;
Σχεδιασμός “Wedge” Όλα ήταν θέμα γωνιών. Η Lamborghini Countach και η Ferrari Testarossa δεν είχαν καμία σχέση με τα κομψά αυτοκίνητα των 60s. Ήταν επιθετικά, πλατιά και χαμηλά. Ο σχεδιασμός τους δεν αφορούσε μόνο την αεροδυναμική, αλλά και την επιβολή. Ήθελαν να δείχνουν γρήγορα ακόμα και όταν ήταν παρκαρισμένα.
Η Ωμή Οδήγηση Αυτά τα αυτοκίνητα δεν είχαν ηλεκτρονικά βοηθήματα. Δεν υπήρχε ABS, ούτε traction control. Στην F40, για παράδειγμα, δεν υπήρχαν καν χερούλια στις πόρτες (μόνο ένα σχοινί) για να γλιτώσουν βάρος. Η οδήγηση ενός ιταλικού supercar των 80s ήταν μια σωματική εμπειρία που απαιτούσε δύναμη, ικανότητα και… γερό στομάχι.
Expert Quote: «Στα 80s, ένα supercar ήταν μια δήλωση πολέμου στον δρόμο. Ήταν δύσκολα, θορυβώδη και επικίνδυνα. Αλλά γι’ αυτό ακριβώς τα λατρέψαμε», σημειώνει η ομάδα του Engine Power.
Η Testarossa και οι καθρέφτες
Η πρώτη σειρά της Ferrari Testarossa είχε μόνο έναν καθρέφτη, τοποθετημένο πολύ ψηλά στην κολόνα του οδηγού. Οι σχεδιαστές πίστευαν ότι λόγω του τεράστιου πλάτους του πίσω μέρους, ένας κανονικός καθρέφτης δεν θα έβλεπε τίποτα. Αυτό το μοντέλο έμεινε στην ιστορία ως “Monospecchio” και σήμερα είναι το πιο συλλεκτικό από όλα.
