Στις αρχές της δεκαετίας του ’40, ο μηχανικός Charles Zimmerman πίστευε ότι είχε βρει τη λύση για το ιδανικό μαχητικό των αεροπλανοφόρων. Το Vought V-173 δεν είχε φτερά με την παραδοσιακή έννοια· ολόκληρο το σώμα του ήταν ένα τεράστιο, κυκλικό φτερό.
Η Ιστορία του V-173
Το πρωτότυπο κατασκευάστηκε το 1942 για να δοκιμάσει μια επαναστατική θεωρία: ένα αεροπλάνο με σχεδόν μηδενική επιμήκυνση πτέρυγας θα μπορούσε να απογειωθεί και να προσγειωθεί σε εξαιρετικά χαμηλές ταχύτητες, σχεδόν κάθετα. Λόγω του σχήματός του, οι κάτοικοι του Connecticut που το έβλεπαν να πετάει, πίστευαν ότι έβλεπαν UFO, τροφοδοτώντας τους πρώτους θρύλους για ιπτάμενους δίσκους στις ΗΠΑ.
Τεχνικά Χαρακτηριστικά που Προκαλούν Έκπληξη
Σχήμα: Ένας σχεδόν τέλειος κύκλος φτιαγμένος από ξύλο και ύφασμα, που λειτουργούσε ως επιφάνεια άνωσης.
Κινητήρες: Δύο κινητήρες Continental A-80, τοποθετημένοι μέσα στο σώμα, που κινούσαν δύο τεράστιες έλικες στις άκρες του δίσκου.
Γωνία Απογείωσης: Το αεροπλάνο στεκόταν στο έδαφος με μια τρομακτική γωνία 22 μοιρών, αναγκάζοντας τον πιλότο να κοιτάζει σχεδόν μόνο τον ουρανό.
STOL Ικανότητα: Μπορούσε να απογειωθεί με ταχύτητα μόλις 32 χλμ/ώρα, κάτι που σήμαινε ότι με έναν ελαφρύ αντίθετο άνεμο, μπορούσε να σηκωθεί σχεδόν στατικά.
Γιατί είναι Σπάνιο;
Κατασκευάστηκε μόνο ένα πρωτότυπο. Παρόλο που οι δοκιμές ήταν επιτυχημένες και ο θρυλικός Charles Lindbergh το πέταξε και εντυπωσιάστηκε από τον χειρισμό του, η έλευση των κινητήρων jet έκανε την τεχνολογία των ελίκων να μοιάζει ξεπερασμένη. Το πρόγραμμα ακυρώθηκε το 1947, και το μοναδικό V-173 που υπάρχει σήμερα διασώζεται στο Μουσείο Frontiers of Flight στο Τέξας.
Ο Φόβος της Ανατροπής
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του “Flying Pancake” ήταν η ορατότητα κατά την προσγείωση. Επειδή το αεροπλάνο έπρεπε να έχει τόσο μεγάλη κλίση για να δημιουργήσει άνωση, ο πιλότος δεν έβλεπε καθόλου τον διάδρομο. Για να λυθεί το πρόβλημα, τοποθετήθηκαν μικρά παράθυρα στο πάτωμα του πιλοτηρίου, ώστε ο χειριστής να βλέπει το έδαφος ανάμεσα στα πόδια του!
