Ο Βουκεφάλας και ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ: Το άλογο που κάλπασε μέσα στο θρύλο, πλάι στον άνθρωπο που κατέκτησε τον κόσμο. Υπήρξε μια εποχή που τα άλογα δεν ήταν απλώς μέσα μετακίνησης ή σύμβολα πολέμου. Ήταν προέκταση της ψυχής του πολεμιστή. Και αν υπάρχει ένα άλογο που ξεπέρασε τον μύθο για να γίνει αιώνιο σύμβολο δύναμης, πίστης και μεγαλείου, αυτό είναι ο Βουκεφάλας, ο αχώριστος σύντροφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΟΡΙΣΕ ΤΗ ΜΟΙΡΑ
Ήταν γύρω στο 344 π.Χ., όταν στην αυλή του βασιλιά Φιλίππου παρουσιάστηκε ένα μαύρο, πελώριο άλογο με λευκό σημάδι στο μέτωπο ο Βουκεφάλας. Κανείς δεν μπορούσε να το δαμάσει. Ούτε ιππείς, ούτε στρατηγοί. Μόνο ένα αγόρι, ο Αλέξανδρος, τόλμησε να πλησιάσει. Είδε κάτι που οι άλλοι δεν είδαν: ο Βουκεφάλας δεν φοβόταν τον άνθρωπο, φοβόταν τη σκιά του.
Ο Αλέξανδρος το γύρισε προς τον ήλιο και το καβάλησε. Από εκείνη τη στιγμή, δεν ήταν πια δύο. Ήταν μία ψυχή με δύο σώματα.
ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΘΡΥΛΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ
Ο Βουκεφάλας ακολούθησε τον Αλέξανδρο σε κάθε μάχη, σε κάθε αυτοκρατορία, σε κάθε σύνορο που έπεφτε. Μαζί άνοιξαν δρόμο από τη Ελληνική Μακεδονία ως τα βάθη της Ασίας, από τις πεδιάδες του Γρανικού μέχρι τα όρη του Ινδού.
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΓΡΑΝΙΚΟΥ (334 π.Χ.)
Ο Βουκεφάλας δεν ήταν ένα συνηθισμένο άλογο. Στη μάχη του Γρανικού, οι Πέρσες σχημάτισαν τείχος από λόγχες και σίδερο. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν σταμάτησε δεν περίμενε διαταγή κάλπασε πρώτος. Ο Βουκεφάλας ορμά μέσα στα νερά του ποταμού, πατώντας πάνω σε ασπίδες και σώματα. Εκεί γεννήθηκε ο πρώτος μύθος πως το άλογο δεν άγγιζε τη γη, αλλά πετούσε πάνω της. Εκεί φάνηκε η πρώτη του υπερανθρώπινη δύναμη: κανένα άλογο δεν άντεξε τόσο βάρος και ορμή μέσα σε μάχη. Κι όμως, αυτός συνέχισε, ατρόμητος, σαν να γνώριζε ότι είχε αποστολή. Η πρώτη μεγάλη δοκιμασία. Ο ποταμός ορμητικός, οι Πέρσες παραταγμένοι στην απέναντι όχθη. Ο Αλέξανδρος Ο Βουκεφάλας ορμά μέσα στα νερά, παρασύροντας στρατιώτες, δόρατα και κύματα.
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΙΣΣΟΥ (333 π.Χ.)
Απέναντι, ο Δαρείος με στρατό απέραντο, χιλιάδες άντρες, χρυσά άρματα, και φόβο. Ο Μέγας Αλέξανδρος, στην αιχμή του σχηματισμού, με τον Βουκεφάλα ρίχτηκε κατευθείαν στο κέντρο. να σπάει τη γραμμή του εχθρού.
Μάρτυρες περιγράφουν πως το άλογο δεν σταματούσε ούτε μπροστά σε λόγχες πήδαγε πάνω από ασπίδες, έσκιζε το πλήθος, το βλέμμα των εχθρών πάγωνε και οδηγούσε τον βασιλιά εκεί όπου κρινόταν η μοίρα . Εκεί γεννήθηκε ο θρύλος του “αλόγου που δεν ήξερε τι θα πει φόβος”.
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΑΥΓΑΜΗΛΑΣ (331 π.Χ.)
Ίσως η πιο μεγαλειώδης νίκη. Το πεδίο γεμάτο άρματα με λεπίδες, ελέφαντες και στρατιές. Ο Μέγας Αλέξανδρος στο κέντρο, ο Βουκεφάλας στο φως του ήλιου μαζί εισέβαλαν στο χάος, περνώντας μέσα από τις λεπίδες σαν να τις απωθούσε η ίδια η θέλησή τους. Πολλοί πίστεψαν ότι οι δύο είχαν κάτι θεϊκό, όχι γιατί πετούσαν, αλλά γιατί ποτέ δεν σταμάτησαν εκεί που σταματούσαν οι άλλοι.
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΥΔΑΣΠΗ (326 π.Χ.)
Απέναντι, ο βασιλιάς Πώρος με τους πολεμικούς ελέφαντες, τέρατα από ατσάλι και δόντια. Η μάχη είναι κόλαση. Οι ελέφαντες ποδοπατούν στρατιώτες, οι φωνές χάνονται μέσα στη βροχή και τη λάσπη. Μα μέσα στο χάος, ο Βουκεφάλας συνεχίζει. Με σπασμένα πλευρά, με αίμα να κυλά στα πόδια του, οδηγεί τον Μέγα Αλέξανδρο στην τελική νίκη. Κι όταν η μάχη τελειώνει, ο βασιλιάς κατεβαίνει, σκύβει και αγκαλιάζει τον σύντροφό του. Ο Βουκεφάλας σωριάζεται ήρεμα, σαν να ξέρει ότι ολοκλήρωσε το πεπρωμένο του.
Στα βάθη της Ινδίας, απέναντι στον βασιλιά Πώρο και τους ελέφαντες του. Η μάχη κράτησε ώρες, μέσα στη βροχή και στη λάσπη. Ο Βουκεφάλας τραυματισμένος, μα αρνήθηκε να πέσει.
Με την τελευταία του δύναμη, μετέφερε τον Αλέξανδρο μέχρι τη νίκη. Κι όταν η σιωπή σκέπασε το πεδίο, ο ήρωας-ίππος λύγισε, ήρεμος, στα πόδια του βασιλιά. Ο Μέγας Αλέξανδρος συγκλονισμένος ιδρύει την πόλη Βουκεφαλαία, εκεί όπου άφησε την τελευταία του ανάσα. Ένα μνημείο όχι σε άλογο, αλλά σε ψυχή που γεννήθηκε για το αδύνατο.
Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
Ο Βουκεφάλας δεν ήταν απλώς το άλογο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Βουκεφάλας κάλπαζε με ορμή λιονταριού μέσα στη φωτιά του πολέμου, μεταφέροντας πάνω του τον πιο αποφασισμένο στρατηλάτη της ιστορίας τον Μέγα Αλέξανδρο. Ήταν ο καθρέφτης του η σιωπηλή απόδειξη ότι η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στα όπλα, αλλά στην ψυχή που δεν υποχωρεί. Είχε κάτι σχεδόν υπερφυσικό, όχι γιατί ήταν από άλλον κόσμο, αλλά γιατί ενσάρκωνε το αδύνατο του ανθρώπινου: πίστη χωρίς φόβο, δύναμη χωρίς όρια, θάρρος χωρίς σκιά.
Μαζί, κατέκτησαν σχεδόν ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο. Μαζί, άλλαξαν για πάντα την ιστορία, τη γεωγραφία και την ιδέα του ηρωισμού.
Ο Βουκεφάλας και ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ: Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Κάτω από το Άστρο της Βεργίνας, γεννήθηκε ένας δεσμός που έμελλε να φωτίσει αιώνες ολόκληρους. Ο Μέγας Αλέξανδρος, η ψυχή που ονειρεύτηκε έναν κόσμο ενωμένο. Ο Βουκεφάλας, η δύναμη που τόλμησε να τον κουβαλήσει πέρα από τα όρια του ανθρώπινου. Και ανάμεσά τους, το φως της Ελλάδας το φως που δεν έσβησε ποτέ. Γιατί εκείνοι οι δύο, άνθρωπος και ίππος,
δεν κατέκτησαν απλώς εδάφη, μετέφεραν το ελληνικό φως στα πέρατα της Γης. Κι αυτό το φως, όσο κι αν πέρασαν αιώνες, ακόμα λάμπει.
Αιώνες αργότερα, το όνομα του Βουκεφάλα εξακολουθεί να σημαίνει δύναμη, αντοχή, μεγαλείο. Από τα πεδία της μάχης έως τις μηχανές της σύγχρονης εποχής, κάθε φορά που μιλάμε για “ιπποδύναμη”, στην ουσία μιλάμε γι’ αυτόν τον πρώτο που απέδειξε ότι η δύναμη της ψυχής μπορεί να κάνει τον άνθρωπο και το ζώο ένα αήττητο σύνολο.
Ο Βουκεφάλας δεν ήταν απλώς άλογο. Ήταν το πνεύμα της αδρεναλίνης, της πίστης και της ελευθερίας.
Ήταν εκείνος που απέδειξε πως, όταν ο άνθρωπος πιστέψει πραγματικά, ο κόσμος παύει να έχει όρια.
«Στο Engine Power ο κινητήρας της επικαιρότητας δεν σβήνει ποτέ, μείνετε στην τροχιά μας για κάθε στροφή, προσπέραση και έκρηξη αδρεναλίνης στον κόσμο της μηχανοκίνησης!»
Στην πίστα της ενημέρωσης: Μιχάλης Κοντιζάς
