
Το USS Albacore δεν χρειαζόταν τορπίλες για να αλλάξει τα υποβρύχια. Χρειαζόταν να αποδείξει ότι το ίδιο το σχήμα τους μπορούσε να γίνει καλύτερο. Το πειραματικό αμερικανικό AGSS-569, που καθελκύστηκε το 1953, ήταν άοπλο και κινούνταν με συμβατικό ντιζελοηλεκτρικό σύστημα. Η αποστολή του βρισκόταν μέσα στη γάστρα, γύρω από αυτήν και στο νερό που έπρεπε να χωρίζει.
Στα παλαιότερα σχέδια, η γρήγορη πλεύση στην επιφάνεια είχε μεγάλη βαρύτητα. Το Albacore έβαλε την υποβρύχια συμπεριφορά στο κέντρο της απαίτησης. Η στρογγυλεμένη, υδροδυναμική γάστρα του έμοιαζε λιγότερο με μικρό πλοίο που μπορούσε να καταδυθεί και περισσότερο με σώμα φτιαγμένο εξαρχής για το νερό κάτω από την επιφάνεια.
Πριν από τη θάλασσα, η δεξαμενή και η αεροσήραγγα
Το 1949 μια ειδική επιτροπή άρχισε συστηματικές υδροδυναμικές μελέτες για το ιδανικό σχήμα ενός υποβρυχίου. Στο David Taylor Model Basin εξετάστηκαν προτεινόμενες μορφές. Δύο από τις καλύτερες, με μία ή δύο προπέλες, πέρασαν και από δοκιμές σε αεροσήραγγα στο Langley της Virginia. Επιλέχθηκε η λύση της μονής προπέλας.
Η παρουσία ενός υποβρυχίου μέσα σε αεροσήραγγα έχει τη δική της γοητεία. Οι ερευνητές χρησιμοποιούσαν τον αέρα για να μελετήσουν τη συμπεριφορά ενός σώματος που προοριζόταν για το νερό, με τις απαραίτητες πειραματικές μεθόδους και συσχετίσεις. Στο αρχείο της NACA διασώζεται η φωτογραφία μοντέλου κλίμακας 1:5 από τις 10 Μαρτίου 1950. Πριν γίνει όνομα σε πλώρη, το Albacore είχε ήδη γίνει αντικείμενο μέτρησης.
Ένα σκάφος που επέστρεφε στο ναυπηγείο για να αλλάξει
Η τρόπιδα τοποθετήθηκε στο Portsmouth Naval Shipyard στις 15 Μαρτίου 1952 και η καθέλκυση έγινε την 1η Αυγούστου 1953. Στα τέλη του ίδιου έτους άρχισε η υπηρεσία του. Ακολούθησε ένας επαναλαμβανόμενος κύκλος: δοκιμή στη θάλασσα, επιστροφή στο Portsmouth, μετατροπή και νέα δοκιμή.
Αυτό ήταν το ουσιαστικό του έργο. Ένα επιχειρησιακό σκάφος χρειάζεται μια διαμόρφωση έτοιμη για συγκεκριμένη αποστολή. Το Albacore έπρεπε να μπορεί να εγκαταλείπει τη διαμόρφωσή του όταν η επόμενη ερώτηση ζητούσε άλλη απάντηση. Η γάστρα του ήταν ένα πειραματικό εργαλείο σε πραγματικό μέγεθος.

Η ουρά που έγινε Χ
Στην πορεία δοκιμάστηκαν διαφορετικές λύσεις στην πρύμνη, στην πρόωση και στις επιφάνειες ελέγχου. Μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ήταν η διάταξη ουραίων πτερυγίων σε Χ, που εντάχθηκε στις μετατροπές της περιόδου 1960–1961. Στο πρόγραμμα υπήρχαν επίσης δοκιμές με υδροδυναμικά φρένα και διαφορετικές προπέλες.
Κάθε τέτοια αλλαγή επηρέαζε τον τρόπο που το σκάφος άλλαζε βάθος ή κατεύθυνση. Οι σχεδιαστές είχαν πια τη δυνατότητα να συγκρίνουν τις προβλέψεις των μοντέλων με τις μετρήσεις ενός πραγματικού υποβρυχίου. Ανάμεσα στο σχέδιο και στη θάλασσα υπήρχε ένας έλεγχος που κανένα ωραίο διάγραμμα δεν μπορούσε να παρακάμψει.
Η πυρηνική εποχή πήρε τη μορφή, όχι τον κινητήρα του
Η ανάπτυξη πυρηνικής πρόωσης και η έρευνα της υδροδυναμικής γάστρας ήταν δύο διακριτές προσπάθειες. Το Albacore δεν ήταν πυρηνοκίνητο. Η επίσημη ιστορία του Ναυτικού συνδέει την αξιοποίηση του σχήματός του με την κλάση Skipjack, στην οποία η βελτιωμένη υποβρύχια γάστρα συναντήθηκε με την πυρηνική πρόωση.
Εκεί βρίσκεται και η αξία του άοπλου ερευνητικού σκάφους: μπορούσε να εξετάζει τη μορφή και τον έλεγχο της κίνησης χωρίς να κουβαλά όλες τις απαιτήσεις ενός πλήρως εξοπλισμένου επιχειρησιακού υποβρυχίου. Η γνώση από τις δοκιμές περνούσε κατόπιν σε άλλα σχέδια.
Το όριο ήρθε από τις μηχανές
Η τελευταία περίοδος είχε και μια πολύ λιγότερο θεαματική πραγματικότητα. Επαναλαμβανόμενες βλάβες στους ντιζελοκινητήρες προκάλεσαν καθυστερήσεις και οδήγησαν στην ακύρωση της συμμετοχής του στο πρόγραμμα SURPASS. Το Albacore αποσύρθηκε από ενεργό υπηρεσία τον Δεκέμβριο του 1972.
Επέστρεψε στο Portsmouth το 1984, έπειτα από την προσπάθεια να διατηρηθεί ως μνημείο της ναυπηγικής ιστορίας της περιοχής. Σήμερα το Albacore Park κρατά το σκάφος και την ιστορία του προσιτά στο κοινό. Η επίσκεψη αφορά ένα πραγματικό πειραματικό εργαλείο, με τις αλλαγές και τα όρια που συνόδευαν την έρευνα.
Το Albacore άφησε μια ισχυρή απόδειξη ότι η πρόοδος μπορεί να έρθει από τη μορφή ενός αντικειμένου, από εκατοντάδες μετρήσεις και από την προθυμία να ξαναγυρίσεις στο ναυπηγείο. Η κληρονομιά του ταξιδεύει στη μορφή των υποβρυχίων που ακολούθησαν, εκεί όπου η υπομονετική έρευνα έγινε καθημερινή ναυπηγική πράξη.
Πηγές
- Naval History and Heritage Command: επίσημη ιστορία AGSS-569
- National Park Service: τεκμηρίωση ιστορικής σημασίας
- NACA / NASA: δοκιμή μοντέλου στο Langley, 10/3/1950
- Albacore Park: η ιστορία και η διατήρηση του σκάφους
Εξώφυλλο: USS Albacore AGSS-569 κατά την καθέλκυσή του στο Portsmouth, 1 Αυγούστου 1953. Αυθεντική φωτογραφία US Navy / Wikimedia Commons, public domain. Περικοπή και γραφιστική σύνθεση ENGINE POWER. Διατηρείται η ασπρόμαυρη αρχειακή λήψη. Πηγή φωτογραφίας · Public domain



























