Μια σπασμένη σούστα σε κακό ιταλικό δρόμο ήταν αρκετή για να ανοίξει μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση. Ο Vincenzo Lancia πήγαινε να επισκεφθεί τη μητέρα του στη Valsesia, οδηγώντας μια Kappa, όταν η εμπρός ανάρτηση τον πρόδωσε. Η Lancia Lambda, που θα παρουσιαζόταν στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1922, έδωσε στην αναζήτηση απάντησης ασυνήθιστο βάθος: διαφορετική ανάρτηση, διαφορετικό αμάξωμα, διαφορετικός τρόπος να στέκεται ένα αυτοκίνητο πάνω στον δρόμο.
Δεν αρκούσε να δυναμώσει ένα εξάρτημα. Έπρεπε να αλλάξουν οι σχέσεις ανάμεσα στα εξαρτήματα. Και κάπου εκεί, στην ιστορία ενός αυτοκινήτου, μπήκε ένα πλοίο.
Η Lancia Lambda άφησε πίσω τη λογική της άμαξας
Στα περισσότερα αυτοκίνητα της εποχής, ένα ξεχωριστό πλαίσιο με διαμήκεις δοκούς και εγκάρσια στοιχεία σήκωνε το βάρος. Πάνω του τοποθετούνταν κινητήρας, επιβάτες και αμάξωμα. Η συγγένεια με την άμαξα παρέμενε ορατή, ακόμη κι όταν στο μπροστινό μέρος είχε εγκατασταθεί ένας αρκετά θορυβώδης κινητήρας.
Η ιδέα του Lancia μετακινούσε το φορτίο στο ίδιο το σώμα του αυτοκινήτου. Η αίτηση για το σχετικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κατατέθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1918 και η κατοχύρωση ακολούθησε στις 28 Μαρτίου 1919, με αριθμό 171922. Το σχέδιο έδειχνε ήδη ένα χαμηλό αυτοκίνητο, χωρίς το συμβατικό πλαίσιο τύπου σκάλας.
Σύμφωνα με την αφήγηση του Pinin Farina που διασώζει το ιστορικό αρχείο της μάρκας, η έμπνευση συνδεόταν με τα στιβαρά κύτη των πλοίων στα οποία ταξίδευε ο Lancia προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αναλογία είχε ουσία: ένα κέλυφος μπορεί να παραλαμβάνει φορτία, όταν η μορφή του και τα εσωτερικά του στοιχεία συνεργάζονται.
Στη Lambda, το διαχωριστικό του κινητήρα, οι εγκάρσιες επιφάνειες γύρω από τα καθίσματα και η ενσωματωμένη κατασκευή του χώρου αποσκευών συνέβαλλαν στην ακαμψία. Το πορτμπαγκάζ απέκτησε δουλειά πέρα από το να κουβαλά βαλίτσες. Κρατούσε και το αυτοκίνητο.
Δεκατέσσερις απαντήσεις σε μία σπασμένη σούστα
Ο άνθρωπος που μετέφραζε τις απαιτήσεις του ιδρυτή σε μηχανική ήταν ο Battista Falchetto. Όταν του ζητήθηκε εμπρός ανάρτηση ικανή να αντιμετωπίζει καλύτερα τις ανωμαλίες, παρουσίασε σκίτσο με 14 εναλλακτικές διατάξεις ανεξάρτητης ανάρτησης. Η λύση που υιοθετήθηκε επέτρεπε σε κάθε εμπρός τροχό να ανεβαίνει και να κατεβαίνει χωρίς οι δύο τροχοί να συνδέονται μεταξύ τους με έναν κοινό άκαμπτο άξονα.
Το χαμηλότερο αμάξωμα συμπλήρωνε την προσπάθεια. Ο άξονας μετάδοσης περνούσε μέσα σε κεντρικό τούνελ, με τα καθίσματα τοποθετημένα εκατέρωθέν του. Οι επιβάτες μπορούσαν να καθίσουν χαμηλότερα, ενώ η διάταξη περιόριζε το ύψος του κέντρου βάρους. Η κομψή σιλουέτα είχε μηχανολογικό λόγο ύπαρξης.
Ένας μικρός V4 και μια μεγάλη δοκιμή
Για να παραμείνει συμπαγές το εμπρός μηχανικό σύνολο, επιλέχθηκε τετρακύλινδρος κινητήρας σε στενό V. Στην πρώτη σειρά, τα 2.119 κ.εκ. απέδιδαν 49 ίππους στις 3.250 σ.α.λ., με την τελική ταχύτητα να φτάνει τα 110 χλμ./ώρα. Το ζητούμενο ήταν ένα σύνολο που συνδύαζε απόδοση, διαστάσεις και αξιοπιστία· οι αριθμοί δούλευαν μαζί με την κατασκευή.
Την 1η Σεπτεμβρίου 1921, ο Lancia δοκίμασε προσωπικά το πρωτότυπο μαζί με τον δοκιμαστή Luigi Gismondi, στη διαδρομή από το Τορίνο προς το πέρασμα του Moncenisio. Η ανηφόρα έδινε στις ιδέες βάρος, θερμοκρασία και πραγματικές απαιτήσεις.
Ο Falchetto πρότεινε επίσης φρένα στους εμπρός τροχούς. Ο Lancia αρχικά αμφέβαλλε, αλλά πείστηκε δοκιμάζοντας. Είναι μια μικρή, αποκαλυπτική λεπτομέρεια: στην ιστορία ενός μεγάλου σχεδιαστή χωρά και η στιγμή που ένας συνεργάτης του έχει τη σωστή απάντηση.
Από το Παρίσι στις χίλιες μίλιες
Η αρχική Torpedo, με το ανοικτό αμάξωμα, άφηνε λιγότερη ελευθερία στους ανεξάρτητους αμαξοποιούς, ακριβώς επειδή το σώμα συμμετείχε στη δομή. Ακολούθησαν διαφορετικές εκδόσεις, ακόμη και η «Ballon Smontabile», με αφαιρούμενη οροφή ξύλινης κατασκευής και επένδυση τεχνητού δέρματος. Η εξέλιξη έφερε τέταρτη σχέση στο κιβώτιο, μακρύτερο μεταξόνιο και μεγαλύτερους κινητήρες. Η οικογένεια έφτασε τις εννέα σειρές έως το 1931.
Και όταν άνοιξε το χρονόμετρο, η κατασκευή είχε λόγο. Οι Ermenegildo Strazza και Attilio Varallo τερμάτισαν τέταρτοι γενικής στην πρώτη Mille Miglia του 1927, κερδίζοντας την κλάση των 3.000 κ.εκ. Το 1928 ανέβηκαν στην τρίτη θέση της γενικής, ξανά με νίκη στην κλάση. Η Lambda δεν είχε γεννηθεί ως καθαρόαιμο αγωνιστικό, αλλά μπορούσε να αποδείξει την αξία της σε μια εξαντλητική διαδρομή.
Πάνω από έναν αιώνα μετά την παρουσίασή της, η δύναμη αυτής της ιστορίας βρίσκεται ακόμη στη συνοχή της. Το αμάξωμα, η ανάρτηση, η θέση των επιβατών και ο συμπαγής κινητήρας υπηρετούσαν τον ίδιο σκοπό. Μια σπασμένη σούστα είχε δώσει την αφορμή. Η απάντηση άλλαξε ολόκληρο το αυτοκίνητο.
Ιστορική και τεχνική τεκμηρίωση: Lancia Lambda — επίσημο αρχείο Stellantis Heritage. Οι εικόνες προέρχονται από το επίσημο αρχείο Τύπου Lancia/Stellantis και παρουσιάζουν κλειστή έκδοση του μοντέλου, σε γραφιστικές συνθέσεις ENGINE POWER.
