Moto2 2011: Η χρονιά που ο Bradl άντεξε την αντεπίθεση του Márquez

Ο Stefan Bradl πήρε το Moto2 του 2011 με τέσσερις νίκες. Ο Marc Márquez κέρδισε επτά αγώνες και έμεινε δεύτερος. Αν ψάχνεις τη μικρή παγίδα που κρύβει ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα, βρίσκεται ακριβώς εκεί: το τρόπαιο δεν απονέμεται στον αναβάτη με τις περισσότερες Κυριακές στην κορυφή του βάθρου. Χρειάζεται να φτάσεις στο τέλος με περισσότερους βαθμούς από όλους.

Ο Γερμανός το έκανε με 274, απέναντι στους 251 του Ισπανού. Πίσω από τη διαφορά των 23 βαθμών, όμως, υπήρχε μια σεζόν που άλλαξε χαρακτήρα. Ξεκίνησε ως επίδειξη ταχύτητας του Bradl, μεταμορφώθηκε σε κυνήγι από τον Márquez και κρίθηκε πριν σβήσουν τα φώτα του τελευταίου αγώνα. Η κατάληξη είχε και τη σκληρή πλευρά του αθλητισμού: ο τραυματισμός του Márquez τού στέρησε τη δυνατότητα να δώσει την τελική μάχη.

Moto2 2011: Από το πρώτο σημάδι στο Estoril στην επίθεση του Κατάρ

Ο Bradl δεν εμφανίστηκε ξαφνικά μέσα σε ένα πρωτάθλημα που του είχε στρώσει κόκκινο χαλί. Στην πρώτη χρονιά του Moto2, το 2010, είχε ολοκληρώσει τη σεζόν ένατος με 97 βαθμούς. Η νίκη στο Estoril, προς το τέλος εκείνης της περιόδου, ήταν το χειροπιαστό σημάδι ότι μπορούσε να πρωταγωνιστήσει.

Το 2011 η Viessmann Kiefer Racing αγωνιζόταν με Kalex. Ο Bradl άνοιξε τη χρονιά στο Κατάρ με pole position και νίκη. Έπειτα συνέχισε να καταλαμβάνει την πρώτη θέση της εκκίνησης: πέντε pole στους πρώτους πέντε αγώνες. Η αρχή της σεζόν είχε αποκτήσει τη σφραγίδα του.

Η ταχύτητα του Σαββάτου μεταφερόταν και στην Κυριακή. Τέσσερις νίκες στους πρώτους έξι γύρους δημιούργησαν ένα ισχυρό βαθμολογικό απόθεμα. Αυτοί οι βαθμοί θα αποδεικνύονταν πολύτιμοι όταν η συχνότητα των νικών άλλαξε. Ένα πρωτάθλημα δεν σε ειδοποιεί ευγενικά πριν αλλάξει ρυθμό.

Ο Márquez μπήκε στη μέση — και η χρονιά απέκτησε άλλη ένταση

Ο Marc Márquez είχε φτάσει στη μεσαία κατηγορία ως παγκόσμιος πρωταθλητής των 125 κυβικών του 2010. Ήταν πρωτοεμφανιζόμενος στο Moto2, αλλά πολύ γρήγορα η λέξη «πρωτοεμφανιζόμενος» έπαψε να αρκεί για να περιγράψει την απειλή του.

Οι νίκες του άρχισαν να αλλάζουν τη μάχη. Στο τέλος της χρονιάς θα είχε επτά, τρεις περισσότερες από τον Bradl. Οι δύο αντίπαλοι, μάλιστα, ολοκλήρωσαν τη σεζόν με έντεκα βάθρα ο καθένας. Δεν ήταν μια σύγκρουση ανάμεσα σε έναν γρήγορο αναβάτη και έναν απλό συλλέκτη βαθμών. Ήταν δύο διαφορετικές διαδρομές προς τον ίδιο στόχο, με αρκετή ταχύτητα και από τις δύο πλευρές.

Η φωτογραφία του Le Mans κρατά ένα κομμάτι αυτής της χρονιάς χωρίς να χρειάζεται δραματική ανακατασκευή: Takahashi, Márquez και Bradl στο πραγματικό βάθρο του γαλλικού αγώνα της 15ης Μαΐου. Ο τελευταίος λόγος για το πρωτάθλημα απείχε ακόμη μήνες.

Όταν η νίκη έπαψε να έρχεται, έπρεπε να συνεχίσουν οι βαθμοί

Οι τέσσερις νίκες του Bradl στους πρώτους έξι γύρους ήταν και οι τέσσερις νίκες του σε ολόκληρη τη σεζόν. Από εκεί και μετά, η δουλειά άλλαξε. Χρειαζόταν να διατηρήσει υψηλό επίπεδο αποτελεσμάτων ενώ ο βασικός του αντίπαλος κέρδιζε έδαφος.

Στον τελικό απολογισμό του Γερμανού υπήρχαν πέντε δεύτερες και δύο τρίτες θέσεις, μαζί με τις τέσσερις νίκες. Οι επτά pole επιβεβαίωναν ότι η ταχύτητα υπήρχε. Τα έντεκα βάθρα εξηγούσαν γιατί παρέμενε στη διεκδίκηση ακόμη και όταν δεν ήταν εκείνος που περνούσε πρώτος τη γραμμή.

Αυτό είναι το ενδιαφέρον της αγωνιστικής του χρονιάς: ο Bradl χρειάστηκε να κερδίσει με περισσότερους από έναν τρόπους. Στην αρχή, χτίζοντας προβάδισμα. Αργότερα, κρατώντας το σκορ ζωντανό. Η θεαματική στιγμή τραβά το βλέμμα· η δεύτερη θέση μπορεί να κρατήσει όρθιο ένα πρωτάθλημα.

Η Βαλένθια και ο τίτλος που κρίθηκε πριν από την εκκίνηση

Ο Márquez έχασε τον αγώνα της Μαλαισίας έπειτα από τραυματισμό. Ο Bradl έφτασε στον τελευταίο γύρο της Βαλένθια με διαφορά 23 βαθμών. Όταν ο Ισπανός αποσύρθηκε και από εκείνον τον αγώνα, η διεκδίκηση έκλεισε: στις 5 Νοεμβρίου 2011 ο Bradl ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής Moto2.

Ο τραυματισμός άλλαξε την κατάληξη της μάχης και χρειάζεται να παραμένει μέρος της ιστορίας της. Η απουσία του Márquez στέρησε από τους δύο αντιπάλους ένα φινάλε στην πίστα. Παράλληλα, το προβάδισμα του Bradl είχε χτιστεί στη διάρκεια μιας ολόκληρης σεζόν. Και τα δύο ανήκουν στην ίδια, πραγματική εικόνα.

Στα 21 του, ο Bradl έγινε ο πρώτος Γερμανός παγκόσμιος πρωταθλητής στα Grand Prix μοτοσυκλέτας μετά τον τίτλο του Dirk Raudies στα 125 κυβικά το 1993. Για έναν αναβάτη που είχε μεγαλώσει με το αγωνιστικό επίθετο του πατέρα του, Helmut, η κορυφή είχε πλέον και το δικό του μικρό όνομα.

Οι αριθμοί που εξηγούν τη μονομαχία

Συγκριτικά στοιχεία των δύο διεκδικητών από το επίσημο αρχείο βαθμολογίας Moto2 2011. Τα αναλυτικά στατιστικά του πρωταθλητή βρίσκονται στο προφίλ του Stefan Bradl στο MotoGP. Η χρονολογία κατάκτησης και η πορεία της σεζόν καταγράφονται στη σύγχρονη αναδρομή που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2011.

Το Moto2 του 2011 άφησε μια καθαρή αγωνιστική υπενθύμιση: η πρώτη θέση ενός αγώνα και η πρώτη θέση ενός πρωταθλήματος απαιτούν διαφορετική διάρκεια. Ο Bradl βρήκε πρώτα την ταχύτητα για να ξεφύγει. Έπειτα βρήκε τα αποτελέσματα για να μείνει εκεί. Το τρόπαιο κράτησε τον λογαριασμό.

Διάβασε επίσης

• Moto2 2010: Η χρονιά που άλλαξε τη μεσαία κατηγορία

Εξώφυλλο: Stefan Bradl στο Sachsenring το 2011, φωτογραφία Neuwieser, CC BY-SA 2.0. Εσωτερική φωτογραφία: βάθρο Le Mans, 15 Μαΐου 2011, Box Repsol / Jaime Olivares, CC BY 2.0. Γραφιστικές προσαρμογές ENGINE POWER· η προσαρμογή εξωφύλλου διατίθεται με CC BY-SA 2.0. Το οπτικό υλικό είναι αρχείου.