Ο Ralph Lauren είναι γνωστός για τις γραμμές των ρούχων του. Το 2011, όμως, στο Παρίσι πρωταγωνίστησαν διαφορετικές γραμμές: καμπύλες αμαξωμάτων, αγωνιστικά προφίλ και μηχανικά σύνολα από τη συλλογή αυτοκινήτων του. Δεκαεπτά οχήματα πέρασαν από την ιδιωτική συλλογή στη ματιά ενός μουσείου.
Η έκθεση L’Art de l’automobile. Chefs-d’œuvre de la collection Ralph Lauren πραγματοποιήθηκε στο Musée des Arts Décoratifs από τις 28 Απριλίου έως τις 28 Αυγούστου 2011. Αυτή είναι η αρχική περίοδος της παρουσίασης, όχι μια σημερινή ανακοίνωση ή πρόσκληση επίσκεψης.
Ralph Lauren: το γούστο πέρα από τη μόδα
Σύμφωνα με το μουσείο, ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή παρουσίαση της συλλογής. Την επιλογή των δεκαεπτά εκθεμάτων έκανε ο επιμελητής Rodolphe Rapetti και τη σκηνογραφία ο Jean-Michel Wilmotte. Η προσέγγιση έδινε χώρο τόσο στη συνολική μορφή όσο και στις λεπτομέρειες: αμάξωμα, πλαίσιο και κινητήρας αντιμετωπίζονταν ως μέρη της ίδιας δημιουργίας.
Το ενδιαφέρον δεν περιοριζόταν στη σπανιότητα ή στην αξία αγοράς. Η παρουσίαση του μουσείου συνέδεε την ομορφιά με την αναζήτηση ταχύτητας και απόδοσης. Με άλλα λόγια, μια εντυπωσιακή γραμμή μπορούσε να είναι ταυτόχρονα αισθητική επιλογή και απάντηση σε μια τεχνική ανάγκη.
Στις μάρκες που εκπροσωπήθηκαν περιλαμβάνονταν Bugatti, Alfa Romeo, Bentley, Mercedes-Benz, Jaguar, Porsche και Ferrari. Η επιλογή δεν λειτουργούσε ως κατάλογος νέων μοντέλων. Έδειχνε διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους εξελίχθηκε το ευρωπαϊκό αυτοκίνητο.
Η πίστα ως κοινό σημείο
Το αγωνιστικό παρελθόν αποτελούσε βασικό νήμα της έκθεσης. Η επίσημη παρουσίαση αναφερόταν στη Bentley Blower του 1929, στη Ferrari 250 GTO του 1962 και στη Jaguar D-Type. Δίπλα τους, η Bugatti Atlantique του 1938 και η Mercedes 300 SL του 1955 έφερναν στο προσκήνιο τη σχέση επιδόσεων, πολυτέλειας και ταξιδιού.
Αυτή η συνύπαρξη εξηγεί γιατί η έκθεση μπορούσε να ενδιαφέρει και κάποιον που δεν παρακολουθεί αγώνες. Ένα αυτοκίνητο μπορεί να διαβαστεί ως σύνολο αναλογιών, υλικών και κατασκευαστικών επιλογών. Η μηχανή δίνει σκοπό στη μορφή και η μορφή αποκαλύπτει την εποχή που τη δημιούργησε.
Μια δημόσια ματιά σε προσωπική συλλογή
Οι ταινίες και οι ηχογραφήσεις που προέβλεπε η έκθεση πρόσθεταν κίνηση και ήχο στα στατικά εκθέματα. Το αυτοκίνητο δεν παρουσιαζόταν μόνο ως αντικείμενο κάτω από προβολείς: η λειτουργία του αποτελούσε μέρος της ιστορίας.
Η συγκεκριμένη παρουσίαση δείχνει πώς μια προσωπική προτίμηση μπορεί να μετατραπεί σε δημόσιο πολιτιστικό γεγονός. Δεν τεκμηριώνει τη σημερινή σύνθεση της συλλογής, ούτε το πού φυλάσσονται σήμερα τα οχήματα. Το ενδιαφέρον βρίσκεται σε όσα παρουσιάστηκαν επίσημα το 2011 και στον τρόπο με τον οποίο το μουσείο συνέδεσε τον συλλέκτη με την ιστορία του σχεδιασμού.
Πηγές: Musée des Arts Décoratifs, επίσημο αρχείο έκθεσης και παρουσίαση της συλλογής. Οι εικόνες είναι συμβολικές τεχνητές εικονογραφήσεις και δεν αναπαριστούν την πραγματική έκθεση ή ιδιωτικό χώρο.
