Ο Ayrton Senna δεν ήταν απλώς οδηγός. Ήταν η ψυχή της Formula 1, ο άνθρωπος που έκανε τη βροχή να γονατίζει και τον κόσμο να δακρύζει.
Υπάρχουν οδηγοί που κερδίζουν. Υπάρχουν οδηγοί που γράφουν ιστορία. Και υπάρχει ο Ayrton Senna ο άνθρωπος που έγινε ιστορία. Για πολλούς, ήταν ο πιο χαρισματικός πιλότος που πάτησε ποτέ πόδι σε cockpit, για άλλους ο πιο σκληρός, για όλους όμως ο πιο αληθινός. Στο πρόσωπό του η Formula 1 απέκτησε ψυχή, και στο χαμό του βρήκε τη συνείδησή της.
Γεννημένος στη Βραζιλία, ο Senna μπήκε στις πίστες με τη γνωστή εκείνη παιδική τρέλα που δεν χωρούσε όρια. Από τα πρώτα του καρτ μέχρι τη McLaren, το μόνο που δεν άλλαξε ποτέ ήταν η φλόγα στα μάτια. Δεν έτρεχε απλώς για τη νίκη έτρεχε για κάτι βαθύτερο: για την αίσθηση της τελειότητας. Για εκείνη τη στιγμή που το σώμα, το αυτοκίνητο και ο Θεός γίνονται ένα.
Η βροχή ήταν ο καμβάς του. Εκεί όπου οι άλλοι έβλεπαν καταστροφή, ο Senna έβλεπε χορογραφία. Το Donington του 1993 παραμένει μέχρι σήμερα ίσως ο πιο ποιητικός γύρος στην ιστορία της F1: μέσα σε έναν ωκεανό λάσπης, έκανε πέντε προσπεράσεις σε έναν γύρο, χωρίς λάθος, χωρίς φόβο, χωρίς καν να κοιτάξει πίσω. Όταν η φύση φώναζε “σταμάτα”, ο Senna απαντούσε “όχι ακόμα”.
Αλλά όσο τέλειος ήταν στο cockpit, τόσο εύθραυστος ήταν εκτός πίστας. Είχε πίστη, φόβους, όνειρα, φιλοσοφία. Μιλούσε για τον Θεό όχι σαν κάτι μακρινό, αλλά σαν συνοδηγό του. “Αν θέλεις να φτάσεις στα όριά σου, πρέπει να τα περάσεις”, έλεγε. Και το έκανε — κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Η κόντρα του με τον Alain Prost ήταν κάτι παραπάνω από αθλητική. Ήταν το απόλυτο ψυχολογικό σκάκι. Ο γάλλος ήταν η λογική, ο Senna ήταν το πάθος. Κάθε τους μονομαχία ήταν μάθημα ζωής: η σύγκρουση ανάμεσα στον υπολογισμό και το ένστικτο, ανάμεσα στον άνθρωπο και στον θεό της ταχύτητας.
Ayrton Senna : Και ύστερα, ήρθε η Imola. Η μέρα που σταμάτησε ο χρόνος.
1η Μαΐου 1994, ώρα 14:17. Ο Senna χτύπησε στην Tamburello. Η στιγμή που όλος ο κόσμος κατάλαβε πως ακόμα και οι θεοί έχουν όρια. Το κράνος με τα χρώματα της Βραζιλίας, το βλέμμα λίγο πριν το γύρισμα, το σιωπηλό paddock — όλα έμειναν εκεί, αιώνια. Από τότε, κάθε οδηγός που ανεβαίνει σε μονοθέσιο κουβαλάει μαζί του ένα κομμάτι του. Όχι γιατί θέλει να τον ξεπεράσει, αλλά γιατί όλοι ξέρουν ότι η Formula 1 είναι διαφορετική εξαιτίας του. Ο Senna δεν κέρδισε μόνο αγώνες. Κέρδισε την αθανασία.
Κι αν σήμερα η βροχή πέφτει πάνω στις πίστες και τα φώτα ανάβουν, ίσως κάπου εκεί, μέσα στη στροφή, κάποιος να ψιθυρίζει: “Senna is still driving.”
Στο Engine Power ο κινητήρας της επικαιρότητας δεν σβήνει ποτέ, μείνετε στην τροχιά μας για κάθε στροφή, προσπέραση και έκρηξη αδρεναλίνης στον κόσμο της μηχανοκίνησης!
