Group A WRC: Μετά την “άγρια” και σχεδόν μεταφυσική εποχή των Group B, η FIA έπρεπε να ξαναχτίσει το WRC από την αρχή. Να το κάνει ασφαλές, πιο ρεαλιστικό, αλλά χωρίς να σκοτώσει το πνεύμα του σπορ. Έτσι γεννήθηκαν τα Group A αυτοκίνητα βασισμένα σε μοντέλα παραγωγής.
Και κάπως έτσι, η δεκαετία του ’90 έγινε η πιο αγαπημένη δεκαετία για τους καθαρόαιμους ράλλυ fans.
Τα Group A ήταν 4κίνητα, turbocharged, με κινητήρες δύο λίτρων και υποχρέωση να έχουν “μαμά” έκδοση με τουλάχιστον 2.500 ή 5.000 μονάδες παραγωγής. Με άλλα λόγια: οι εταιρείες έπρεπε να φτιάξουν πραγματικά αυτοκίνητα δρόμου για να έχουν δικαίωμα να φτιάξουν τις αγωνιστικές εκδόσεις.
Και εκεί άρχισε η τρέλα των homologation specials.
Από τεχνικής πλευράς, τα Group A ήταν ένα σχολείο. Ήταν η πρώτη γενιά 4WD turbo rally cars που μπορούσες… να αγοράσεις. Από την Lancia Delta Integrale μέχρι το Subaru Impreza 555 και το Mitsubishi Lancer Evo, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα που έμοιαζαν με WRC σε “ελαφρύτερη” μορφή.
Η Lancia Delta Integrale ήταν ίσως η πιο iconic εκπρόσωπος. Όχι μόνο επειδή κέρδισε αγώνες τους διέλυσε. Με 6 συνεχόμενα πρωταθλήματα κατασκευαστών (’87–’92), έγινε θρύλος. Το μυστικό της; Ένα turbo κινητήρας με τεράστια ροπή για την εποχή, ένα all-wheel-drive σύστημα που ήταν χρόνια μπροστά και μια ανάρτηση που μπορούσε να τρώει τις κακοτεχνίες του δρόμου σαν κρουασάν.
Αλλά τα Group A πραγματικά έλαμψαν όταν μπήκαν στο παιχνίδι οι Ιάπωνες.
Το Subaru Impreza 555 με τον Colin McRae δημιούργησε σχεδόν λατρεία. Ήταν η εποχή που η μπλε μπογιά και τα κίτρινα γράμματα έγιναν αναγνωρίσιμα όσο και η Ferrari στο F1. Ο flat-four κινητήρας είχε μοναδικό χαρακτήρα, το turbo lag ήταν “κίνδυνος” και “έρωτας” μαζί, και η τετρακίνηση της Subaru, με τα χειροκίνητα diff settings, ήταν όπλο.
Διάβασε ακόμη: Ο ύμνος του Motor Festival γράφεται στα 13 χρόνια ιστορίας (VIDEOCLIP)
Group A WRC: Το Mitsubishi Lancer Evolution, από την άλλη, έφερε έναν πιο ωμό χαρακτήρα. Ο Tommi Mäkinen με ένα Evo ήταν σαν χειρουργός με σπαθί. Οι μπροστινές ροπές, τα επαναστατικά active diffs και το chassis rigidity του Evo δημιούργησαν μια νέα σχολή οδήγησης. Το Evo ήταν πιο “νεύρο”, το Subaru πιο “ροή”. Και οι μάχες εκείνης της εποχής ήταν η χρυσή εποχή του WRC.
Η τεχνολογία των Group A έβαλε τις βάσεις για ό,τι ήρθε μετά. Τα active diffs, τα εξελιγμένα turbo, η διαχείριση ροπής, τα handbrake systems για το tight cornering όλα γεννήθηκαν σε εκείνη τη δεκαετία και εξελίχθηκαν στην επόμενη, όταν η FIA έφερε τους κανονισμούς WRC-spec.
Αλλά αυτό που έκανε τα Group A μοναδικά δεν ήταν οι αριθμοί. Ήταν το ότι χρησιμοποιούσαν πραγματικά αυτοκίνητα παραγωγής. Οι θεατές έβλεπαν στο βουνό μια Delta, ένα Impreza, ένα Evo και μετά πήγαιναν αντιπροσωπεία και αγόραζαν κάτι που έμοιαζε με αυτό. Η σύνδεση δρόμου–αγώνα ήταν ζωντανή. Κάτι που το σύγχρονο WRC έχει λίγο χάσει.
Τα Group A ήταν η εποχή της ωμής μηχανολογικής λογικής και της οδηγικής δεξιοτεχνίας. Δεν είχαν τα ηλεκτρονικά θαύματα του σήμερα. Είχαν τρομερή μηχανική, απίστευτη ισορροπία και οδηγούς με “σφαίρες” για καρδιά.
