Η θερμοκρασία των ελαστικών στο MotoGP είναι ένα από τα πιο ύπουλα και πιο κομβικά στοιχεία της απόδοσης. Μπορεί να έχεις τέλειο set-up, τέλειο φρένο, τέλειο timing, τέλειο entry, και ξαφνικά — χωρίς προειδοποίηση — να νιώσεις τη μοτοσυκλέτα να γλιστράει σαν να πέρασε πάνω από λάδι. Συνήθως δεν φταίει τίποτα άλλο παρά ένα πράγμα: το λάστιχο ανέβηκε 5 βαθμούς πάνω από εκεί που έπρεπε.
Τα λάστιχα της Michelin έχουν πολύ στενό παράθυρο λειτουργίας: περίπου 90–110°C μπροστά και 95–125°C πίσω, ανάλογα με το compound. Αν ο πίσω τροχός ανέβει στους 130°C, ο αναβάτης χάνει άμεσα πρόσφυση. Όχι “λίγο”. Χάνει πολύ. Το μοτέρ αρχίζει να περιστρέφει τον τροχό αντί να τον σπρώχνει. Αυτό που λένε οι αναβάτες “I had no grip” συνήθως είναι απλά θερμοκρασία.
Το αστείο — ή το τραγικό — είναι ότι στο MotoGP η θερμοκρασία ανεβαίνει για χιλιάδες λόγους. Μπορεί να ανέβει επειδή ο αναβάτης ήταν πολύ κοντά στον μπροστινό και έφαγε ζεστό αέρα. Μπορεί να ανέβει γιατί τα winglets αλλάζουν τη ροή και ζεσταίνουν το πίσω μέρος. Μπορεί να ανέβει από ένα long-long slide στην έξοδο της στροφής. Μπορεί να ανέβει επειδή το λάστιχο απλά “έφαγε” πολλά lateral G χωρίς ανάσα.
Όταν η θερμοκρασία ανέβει, η μοτοσυκλέτα αλλάζει χαρακτήρα. Το πίσω λάστιχο γίνεται μαλακό, υπερθερμαίνεται, το carcass χάνει υποστήριξη και ξαφνικά η μοτοσυκλέτα κάνει αυτά τα μικρά “πετάγματα” στην έξοδο. Τα μικρά high-frequency slides που βλέπεις σε κάμερα και λες “ωραία έλεγχος”. Στην πραγματικότητα ο αναβάτης εκείνη τη στιγμή ζητάει από τον Θεό να μην γυρίσει ανάποδα.
Η θερμοκρασία των ελαστικών στο MotoGP: Το μπροστινό έχει τη δική του κόλαση. Αν ανέβει πάνω από 110 °C, το λάστιχο αρχίζει να “λιώνει”, η δομή του ανοίγει ελάχιστα και το feeling εξαφανίζεται. Το front-end feel — αυτό το μαγικό, λεπτό, μοναδικό συναίσθημα ότι το μπροστινό σου μιλάει — γίνεται μουγκό. Ο αναβάτης μπαίνει στη στροφή και δεν ξέρει αν έχει grip ή αν μπαίνει πάνω σε σαπούνι. Γι’ αυτό οι πτώσεις στο MotoGP είναι τόσο ξαφνικές. Το λάστιχο δεν προειδοποιεί. Κλείνει τον διακόπτη και… φεύγεις.
Διάβασε ακόμη: Ο ύμνος του Motor Festival γράφεται στα 13 χρόνια ιστορίας (VIDEOCLIP)
Η θερμοκρασία επηρεάζεται απ’ ό,τι μπορείς να φανταστείς: πίεση, φορτίο, κλίση, αναρτήσεις, spin, trail braking, ακόμα και η ίδια η άσφαλτος. Σε αγώνες όπως στην Ταϊλάνδη ή στην Μαλαισία, το οδόστρωμα γράφει 60°C. Πριν καν ανάψει το κόκκινο φως, τα λάστιχα είναι ήδη “στο όριο”. Αν ο αναβάτης ανοίξει γκάζι 5% παραπάνω στην έξοδο… η στροφή έχει τελειώσει πριν καν ξεκινήσει.
Και το πιο δύσκολο; Δεν μπορείς να τα δεις. Δεν βλέπεις κανένα warning light. Ο αναβάτης το καταλαβαίνει μόνο από το πόσο στιγμιαία γλιστράει το πίσω μέρος όταν ρίχνει μοίρες κλίσης και φορτίζει το λάστιχο εκεί που το χρειάζεται περισσότερο. Εκεί παίζεται ο γύρος. Εκεί φαίνεται ο πρωταθλητής. Εκεί άλλοι χάνουν και άλλοι γράφουν ιστορία.
Για να το πω όπως το νιώθουν οι αναβάτες:
Όταν το λάστιχο είναι στην ιδανική θερμοκρασία → είσαι Θεός.
Όταν ξεφύγει 5 βαθμούς → είσαι απλός θνητός.
Όταν ξεφύγει 10 βαθμούς → είσαι επιβάτης.
