Το Trail & Truck Effect στο MotoGP: Στο MotoGP όλοι μιλάνε για άλογα, φρένα, grip και ηλεκτρονικά. Λίγοι μιλάνε για τον αέρα. Όχι τον αέρα που βλέπεις στα winglets, αλλά τον “κακό” αέρα. Τον αέρα που δεν φαίνεται, αλλά μπορεί να κάνει τη μοτοσυκλέτα τόσο ασταθή που ο αναβάτης νομίζει ότι το μπροστινό λάστιχο εξαφανίστηκε. Αυτός ο αέρας λέγεται truck effect και trail effect δύο αεροδυναμικά φαινόμενα που επηρεάζουν όσο τίποτα άλλο το πώς στρίβουν οι μοτοσυκλέτες.
Το trail effect έχει να κάνει με καθαρό αέρα. Όταν η μοτοσυκλέτα είναι μόνη της, ο μπροστινός τροχός λαμβάνει ροή αέρα ομοιόμορφη, ομαλή, απόλυτα προβλέψιμη. Ο αέρας “σπρώχνει” σταθερά τη μούρη και βοηθά τη μοτοσυκλέτα να κρατά γραμμή, ειδικά στα high-speed corners. Σε αυτή τη συνθήκη, το μπροστινό νιώθει σταθερό, η μοτοσυκλέτα υπακούει, ο αναβάτης φορτίζει το front-end και η φυσική κάνει το χατίρι.
Όταν όμως πλησιάζεις κάποιον μπροστά σου, τότε μπαίνει στο παιχνίδι το truck effect. Ο αέρας πίσω από μια μοτοσυκλέτα το wake δεν είναι σταθερός. Στροβιλίζεται, χωρίζει, επιστρέφει, “σπάει” σαν κύμα. Είναι σαν να οδηγείς πίσω από φορτηγό στις εθνικές οδούς: ο αέρας σε κουνάει, σε ταρακουνάει, σου κάνει το τιμόνι να αισθάνεται “νεκρό”. Στο MotoGP αυτό πολλαπλασιάζεται επί χίλια.
Το truck effect μπορεί να κάνει κάτι τρομακτικό: να “ξεφορτώσει” το μπροστινό λάστιχο την ώρα που ο αναβάτης μπαίνει στη στροφή. Εκεί που περιμένεις σταθερότητα, παίρνεις κενό. Εκεί που περιμένεις grip, παίρνεις νευρικότητα. Γι’ αυτό βλέπεις συχνά αναβάτες να χάνουν το μπροστινό τους όταν είναι 1-2 μήκη πίσω από άλλον οδηγό.
Το φαινόμενο αυτό επηρεάζει και το φρενάρισμα. Μπροστά νομίζεις ότι έχεις 100% αέρα, αλλά ξαφνικά το μπροστινό “ξεφουσκώνει” από πίεση. Το trail braking γίνεται εφιάλτης. Κι εδώ μπαίνει το παιχνίδι της τέχνης: ο αναβάτης πρέπει να καταλάβει μέσα σε ένα δευτερόλεπτο αν ο αέρας μπροστά του είναι καθαρός ή βρώμικος.
Διάβασε ακόμη: Ο ύμνος του Motor Festival γράφεται στα 13 χρόνια ιστορίας (VIDEOCLIP)
Το Trail & Truck Effect στο MotoGP: Και κάτι ακόμη πιο παράξενο: το truck effect επηρεάζει ακόμα και τα winglets. Όταν το wake του μπροστινού χτυπά τα winglets του πίσω αναβάτη, τα winglets “δουλεύουν” με μισή απόδοση. Δεν παράγουν την ίδια πίεση, δεν κρατούν την ίδια σταθερότητα. Το αποτέλεσμα; Μια μοτοσυκλέτα που στα χαρτιά έχει 300+ km/h σταθερότητα, στην πράξη γίνεται νευρική σαν άλογο πριν από αγώνα.
Το παιχνίδι του trail & truck effect εξηγεί και γιατί οι προσπεράσεις στο MotoGP έχουν γίνει πιο δύσκολες τα τελευταία χρόνια. Με τα winglets, οι μοτοσυκλέτες παράγουν περισσότερο turbulent air. Αυτό σημαίνει ότι ο πίσω αναβάτης μπαίνει σε “βρώμικη ζώνη” όπου τίποτα δεν δουλεύει 100% ούτε το μπροστινό λάστιχο, ούτε η αεροδυναμική, ούτε το feeling.
Οι κορυφαίοι αναβάτες έχουν μάθει να “διαβάζουν” τον αέρα, όχι μόνο το δρόμο. Μπορούν να νιώσουν πότε το μπροστινό αρχίζει να “επιπλέει”, πότε η πίεση πέφτει, πότε το τιμόνι μιλάει λιγότερο. Κι εκεί αποφασίζουν: θα κάνω dive bomb τώρα ή θα περιμένω 5 μέτρα;
Το trail & truck effect είναι η υπενθύμιση ότι το MotoGP δεν είναι απλώς μάχη με την άσφαλτο, αλλά και με κάτι που δεν βλέπεις καν. Ο αέρας γύρω από τις μοτοσυκλέτες είναι ζωντανό πλάσμα. Άλλες φορές βοηθά, άλλες φορές παίζει παιχνίδια. Και όταν είσαι πάνω σε μια μηχανή 300+ ίππων, αυτά τα παιχνίδια δεν συγχωρούν.
