MotoGP με τα winglets: Κάτσε αναπαυτικά γιατί τα winglets του MotoGP δεν είναι απλώς κάτι πλαστικά “αυτάκια” που κοτσάρουν οι ομάδες για ομορφιά. Είναι η μεγαλύτερη αεροδυναμική επανάσταση που έχει δει ποτέ ο κόσμος των δύο τροχών, μια τεχνολογία που άλλαξε τον τρόπο που στρίβουν οι μοτοσυκλέτες, τον τρόπο που φρενάρουν, τον τρόπο που επιταχύνουν και κυρίως τον τρόπο που σκέφτονται οι μηχανικοί. Το MotoGP με τα winglets δεν είναι το ίδιο άθλημα που ξέραμε πριν από δέκα χρόνια. Είναι μια νέα φυλή μοτοσυκλετών που μοιάζουν περισσότερο με μαχητικά παρά με αγωνιστικά.
Όλα ξεκίνησαν με τη Ducati, όπως σχεδόν κάθε μεγάλη ανατροπή τα τελευταία χρόνια. Οι Ιταλοί είδαν κάτι που οι υπόλοιποι δεν έβλεπαν. Καθώς οι μοτοσυκλέτες γίνονταν όλο και πιο δυνατές, το wheelie control πάλευε να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος και οι αναβάτες έχαναν χρόνο στην επιτάχυνση. Οπότε η Ducati είπε: “Κι αν αντί να περιορίζουμε τη δύναμη, φέρουμε την αεροδυναμική να μας βοηθήσει;” Έτσι γεννήθηκαν τα πρώτα winglets. Μικρά, άβολα, άσχημα στην αρχή, αλλά με μια λειτουργία που έμελλε να αλλάξει το παιχνίδι: downforce.
Το downforce σε μοτοσυκλέτα είναι σχεδόν μαγικό. Στην ευθεία, όσο ανεβαίνουν τα χιλιόμετρα, τα winglets πιέζουν τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος. Αυτό σημαίνει πιο σταθερό μπροστινό, λιγότερα wheelies, περισσότερη επιτάχυνση χωρίς να επεμβαίνει το traction control. Είναι σαν να σου δίνει κάποιος έξτρα “βάρος” μόνο εκεί που το χρειάζεσαι και μόνο όταν το χρειάζεσαι. Το αστείο; Όσο πιο γρήγορα πας, τόσο πιο πολύ σε βοηθάει η ίδια η φύση. Απλά… ιδιοφυές.
Αλλά το πραγματικό σοκ ήρθε στις στροφές. Με τα winglets, το μπροστινό δεν “ελαφρώνει” στις εξόδους. Δεν κουνάει, δεν ψάχνει πρόσφυση, δεν σε προδίδει. Οι αναβάτες άρχισαν να ανοίγουν το γκάζι νωρίτερα, πιο άγρια, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Η μοτοσυκλέτα παρέμενε κολλημένη στην άσφαλτο σαν να είχε δικά της φρένα αέρος. Εκεί κερδήθηκαν δέκατα. Εκεί χάθηκαν αγώνες. Εκεί γράφτηκε το νέο εγχειρίδιο οδήγησης MotoGP.
Και ενώ όλοι χτυπούσαν το κεφάλι τους, η Ducati πάλι έκανε το επόμενο βήμα. Εισήγαγε αεροδυναμικά κανάλια στο πίσω μέρος, deflectors, side fairings που δουλεύουν σαν “αεροκουβέρτες”, βοηθώντας τα ελαστικά να κρατούν θερμοκρασία και τη μοτοσυκλέτα να αναπνέει στο σωστό σημείο. Ξαφνικά, ολόκληρη η μοτοσυκλέτα έγινε ένα αεροπλάνο που απλά έτυχε να έχει δύο τροχούς.
MotoGP με τα winglets: Οι αναβάτες, αρχικά διστακτικοί, άρχισαν να συνηθίζουν τη νέα δυναμική. Με τα winglets, η μοτοσυκλέτα αντιστέκεται περισσότερο στον αέρα όταν ο αναβάτης βγαίνει από το slipstream, κάτι που αλλάζει εντελώς τις μάχες σώμα με σώμα. Στα φρεναρίσματα, τα winglets βοηθούν το μπροστινό να φορτώνεται πιο ομαλά. Στις αλλαγές κατεύθυνσης δίνουν σταθερότητα, αλλά κάνουν τη μοτοσυκλέτα λίγο πιο “αργή” στο πέταγμα από τη μία πλευρά στην άλλη. Εκεί φαίνεται η τέχνη: πόσο downforce θες χωρίς να χάσεις ευελιξία;
Διάβασε ακόμη: Ο ύμνος του Motor Festival γράφεται στα 13 χρόνια ιστορίας (VIDEOCLIP)
Η αεροδυναμική έκρηξη του MotoGP δημιούργησε ένα νέο είδος μάχης στα γκαράζ. Δεν είναι πια μόνο το μοτέρ, το πλαίσιο ή τα φρένα. Είναι το πώς σκίζει ο αέρας το fairing, πώς κυλάει πάνω στα winglets, πώς δημιουργεί μικρά vortex που βοηθούν ή καταστρέφουν τη σταθερότητα. Οι ομάδες πλέον έχουν CFD εργαστήρια που λειτουργούν σε 24ωρη βάση. Κάθε χιλιοστό μετράει. Κάθε ακμή, κάθε κλίση, κάθε πάχος μπορεί να σημαίνει μισό δέκατο.
Και για να καταλάβεις πόσο έχει αλλάξει το άθλημα, σκέψου ότι σήμερα οι μοτοσυκλέτες του MotoGP δημιουργούν τόσο μεγάλο downforce, που αν το έβαζες σε μοτοσυκλέτα του 2010, το πιρούνι θα είχε λυγίσει. Κυριολεκτικά.
Η Dorna προσπάθησε να περιορίσει τις υπερβολές. Οι κανονισμοί έγιναν πιο αυστηροί, τα winglets πρέπει να είναι ενσωματωμένα στο fairing και όχι αποσπώμενα. Όμως η ζημιά –ή μάλλον το θαύμα– είχε γίνει. Το MotoGP δεν θα ξαναγίνει ποτέ αυτό που ήταν. Οι μοτοσυκλέτες άλλαξαν, οι γραμμές οδήγησης άλλαξαν, οι απαιτήσεις άλλαξαν. Ο αέρας έγινε εργαλείο. Κι όταν βάζεις ανθρώπους σαν τους Ιταλούς της Ducati, τους Ιάπωνες της Yamaha ή τους μηχανικούς της Aprilia να παίζουν με τον αέρα… ξέρεις ότι το αποτέλεσμα θα μοιάζει λίγο με μαγεία.
Αυτό ήταν. Το νέο ευαγγέλιο της αεροδυναμικής δύο τροχών. Αν θέλεις πάμε κατευθείαν στο επόμενο θέμα, να συνεχίσουμε όσο είναι φρέσκια η φωτιά.
