Τα συστήματα ψύξης σε MotoGP F1 – Η αόρατη μάχη της θερμοκρασίας: Η θερμοκρασία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός που δεν βλέπει κανείς. Όλοι κοιτάνε άλογα, telemetry και overtakes, αλλά η πραγματική μάχη σε MotoGP και Formula 1 αρχίζει πριν οι αναβάτες φορέσουν κράνος ή οι οδηγοί κουμπώσουν ζώνη. Όλα παίζονται στις θερμοκρασίες. Αν το μοτέρ ανέβει κατά πέντε βαθμούς πάνω από το όριο, ο αγώνας τελείωσε πριν αρχίσει. Αν το λάδι χάσει σταθερότητα, η ισχύς πέφτει σαν να κόβει κάποιος τον διακόπτη. Αν τα φρένα βράσουν, το μονοθέσιο γίνεται τοξικό όχημα χωρίς έλεγχο. Κι όλα αυτά τα κρατά μια “αόρατη ομάδα”: οι μηχανικοί θερμικών συστημάτων.
Στη Formula 1, η διαχείριση θερμοκρασιών είναι σχεδόν επιστήμη… αλχημείας. Το μονοθέσιο έχει radiators, intercoolers, ERS cooling, battery cooling, turbo cooling και brake ducts που δουλεύουν σαν τέλεια χορογραφία. Όλα αυτά είναι κρυμμένα μέσα σε sidepods που έχουν σχεδιαστεί να αναπνέουν όσο αέρα χρειάζεται για να μην λιώσει το μοτέρ, χωρίς όμως να δημιουργούν drag. Γιατί κάθε μόριο αέρα που μπαίνει μέσα, κόβει επιτάχυνση. Το τέλειο cooling είναι σαν να περπατάς σε τεντωμένο σκοινί πάνω από άβυσσο.
Το καλοκαίρι στο Qatar ή στη Σιγκαπούρη, το cockpit ανεβαίνει στους 55 βαθμούς. Οι μπαταρίες παλεύουν να μείνουν κάτω από τους 70, οι ΜGU-H και MGU-K θέλουν σταθερή ροή αέρα και το turbo φτάνει θερμοκρασίες που λιώνουν αλουμίνιο. Γι’ αυτό τα brake ducts έχουν γίνει μικρο-εργοστάσια. Δεν είναι απλά τρύπες. Έχουν κατευθυντήρες, blades, κανάλια και υποδομές που ψύχουν δίσκους carbon στους 1200 βαθμούς και ταυτόχρονα στέλνουν αέρα και στις δαγκάνες, και στα bearings, και στα upright.
Τα συστήματα ψύξης σε MotoGP F1: Στο MotoGP τα πράγματα είναι ακόμη πιο ωμά. Ο κινητήρας λειτουργεί σαν οργισμένο τέρας που θέλει συνεχώς αέρα. Τα radiators είναι λεπτά, συμπιεσμένα και εκτεθειμένα μπροστά, χωρίς την πολυτέλεια μονοθέσιου. Οι αναβάτες έχουν να παλέψουν με ένα πραγματικό dragster που ανεβάζει θερμοκρασία πιο γρήγορα από ό,τι μπορούν να αναπνεύσουν. Στα ζεστά GP, το θερμόμετρο στον κινητήρα γράφει 115°C. Αν πάει λίγο παραπάνω, αρχίζει η υποδύναμη και ο μοιραίος κίνδυνος detonation.
Διάβασε ακόμη: Ο ύμνος του Motor Festival γράφεται στα 13 χρόνια ιστορίας (VIDEOCLIP)
Τα φρένα, ειδικά τα carbon Brembo, παίζουν σε θερμική κόψη ξυραφιού. Κάτω από 200°C δεν λειτουργούν σωστά. Πάνω από 800°C γίνονται κόκκινα και σε προδίδουν. Γι’ αυτό οι εταιρείες αναπτύσσουν αεροδυναμικά ducts και deflectors που στέλνουν αέρα σε φρένα, σε δίσκους, στο πίσω μέρος και στις εξάτμισης που παράγουν θερμική κόλαση. Όλα αυτά πρέπει να γίνονται χωρίς να χαλάει η ισορροπία της μοτοσυκλέτας.
Το αστείο είναι ότι όλα αυτά τα συστήματα –που κυριολεκτικά κρατούν τον αγώνα ζωντανό– δεν τα βλέπει κανείς. Δεν μπαίνουν σε highlights, δεν γίνονται viral και δεν τα δείχνει ο σκηνοθέτης. Κι όμως, χωρίς αυτά, καμία Ducati, καμία Mercedes και καμία Red Bull δεν θα μπορούσε να τερματίσει.
Στο Engine Power αγαπάμε αυτόν τον «αόρατο κόσμο». Τον κόσμο που δίνει ζωή σε κάθε αγώνα πριν φτάσουμε στη στροφή 1. Γιατί πριν αρχίσει η μάχη, πρέπει να έχεις κερδίσει τη θερμοκρασία. Κι αυτό είναι τέχνη που δεν τη γράφουν τα πρωτοσέλιδα αλλά τη βλέπεις στο stopwatch.
