Πώς λειτουργεί το σύστημα πρόωσης ενός σύγχρονου υποβρυχίου: Τα σύγχρονα υποβρύχια είναι από τα πιο μυστηριώδη και τεχνικά σύνθετα μηχανήματα που έχει φτιάξει ποτέ ο άνθρωπος. Δεν είναι απλώς πλοία που “βουτάνε”. Είναι ατσάλινα φαντάσματα που κινούνται στο σκοτάδι, αθόρυβα, αόρατα, με μηχανολογικά συστήματα που λειτουργούν στα όρια της φυσικής. Και στο κέντρο όλων βρίσκεται το σύστημα πρόωσης η καρδιά του “θηρίου”.
Τα περισσότερα συμβατικά υποβρύχια σήμερα είναι τύπου diesel-electric. Δηλαδή έχουν δύο ξεχωριστά “σύμπαντα”. Στην επιφάνεια ή σε περισκοπικό βάθος, δουλεύουν οι diesel κινητήρες. Αυτοί φορτίζουν τεράστιες συστοιχίες μπαταριών κάτι σαν τεράστια ηλεκτρικά αυτοκίνητα, αλλά σε υποβρύχια κλίμακα. Όταν όμως το υποβρύχιο βυθιστεί, οι diesel σταματούν. Δεν μπορούν να πάρουν αέρα. Έτσι η πρόωση γίνεται αποκλειστικά με ηλεκτροκινητήρες.
Το πλεονέκτημα;
Απόλυτη σιωπή.
Ο ηλεκτροκινητήρας δεν έχει εκρήξεις, δεν έχει κραδασμούς, δεν έχει θόρυβο καύσης. Το μόνο που ακούγεται είναι ο ήχος του νερού γύρω από την προπέλα. Αυτό κάνει τα σύγχρονα υποβρύχια, σαν τα ελληνικά Type 214, σχεδόν αόρατα.
Η πραγματική επανάσταση όμως ήρθε με το AIP Air Independent Propulsion. Είναι ένα σύστημα που επιτρέπει στο υποβρύχιο να κινείται υποβρυχίως για ημέρες χωρίς να χρειάζεται αέρα. Υπάρχουν διάφορες τεχνολογίες:
• Stirling engines, που καίνε καύσιμο σε κλειστό κύκλωμα και δημιουργούν ηλεκτρική ενέργεια.
• Fuel cells, που κάνουν χημική αντίδραση υδρογόνου–οξυγόνου και παράγουν ρεύμα χωρίς θόρυβο.
• Κλειστά κύρια συστήματα καύσης, με ανακύκλωση αερίων.
Διάβασε ακόμη: Ο ύμνος του Motor Festival γράφεται στα 13 χρόνια ιστορίας (VIDEOCLIP)
Πώς λειτουργεί το σύστημα πρόωσης ενός σύγχρονου υποβρυχίου: Τα AIP σημαίνουν ότι το υποβρύχιο δεν χρειάζεται να ανέβει για “ανάσα”. Μπορεί να μείνει σε απόλυτη σιωπή κάτω από το νερό για μέρες κάτι που παλιότερα ήταν αδιανόητο.
Η προπέλα ή η πιο σύγχρονη pump-jet πρόωση είναι άλλο κεφάλαιο. Οι pump-jets δεν είναι απλές προπέλες. Είναι “υποβρύχιοι ανεμιστήρες” μέσα σε χοάνες που μειώνουν τον στροβιλισμό, σβήνουν τον θόρυβο και κάνουν το υποβρύχιο να κινείται σαν σκιά. Κανένα click, κανένα cavitation bubble, τίποτα που να προδίδει το σκάφος.
Κι όλα αυτά είναι το απλό κομμάτι. Γιατί στην πραγματικότητα το σύστημα πρόωσης πρέπει να συνεργάζεται με ballast tanks, έλεγχο πλευστότητας, ρυθμίσεις τριμ, αντλίες υψηλής πίεσης, inverter για τα ηλεκτρικά φορτία και λογισμικά που διαχειρίζονται ενέργεια σαν να είναι διαστημόπλοιο.
Όλα δουλεύουν κάτω από εκατομμύρια τόνους νερού, σε πίεση που θα συνέθλιβε οποιοδήποτε άλλο μηχάνημα.
Κι όμως, τα υποβρύχια κινούνται εκεί κάτω σαν να είναι φτιαγμένα για αυτό. Γιατί στην πραγματικότητα… είναι.
Τελικά, το σύστημα πρόωσης ενός υποβρυχίου δεν είναι μοτέρ. Είναι καρδιά που χτυπάει στο σκοτάδι.
