Ο Don Garlits δεν άλλαξε απλώς αυτοκίνητο το 1971. Με το Swamp Rat 14 βοήθησε να αλλάξει η ίδια η διάταξη των Top Fuel: ο οδηγός πέρασε μπροστά από τον κινητήρα. Η ιδέα είχε δοκιμαστεί και νωρίτερα. Αυτό που έλειπε ήταν ένα αυτοκίνητο που θα μπορούσε να πείσει μέσα στην πίστα, ξανά και ξανά.
Η αφετηρία ήταν ένα σοβαρό ατύχημα
Στις 8 Μαρτίου 1970, στο Lions Drag Strip της Καλιφόρνιας, η μετάδοση του Swamp Rat 13 εξερράγη στην εκκίνηση. Ο Garlits τραυματίστηκε σοβαρά στο δεξί πόδι. Η εμπειρία τον οδήγησε να επανεξετάσει τη θέση του οδηγού σε σχέση με τα μηχανικά μέρη που λειτουργούσαν ακριβώς μπροστά του. Στα παραδοσιακά slingshot dragster ο κινητήρας βρισκόταν εμπρός από το κόκπιτ. Η νέα διάταξη μετέφερε τον κινητήρα πίσω από τον άνθρωπο, αλλά αυτό από μόνο του δεν έλυνε όλα τα προβλήματα.
Don Garlits και Swamp Rat 14: Πρώτα έπρεπε να στρίβει σωστά
Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε στα τέλη του 1970 και οι πρώτες δοκιμές ήταν δύσκολες. Το εμπρός σύστημα αντιδρούσε πολύ έντονα στις κινήσεις του οδηγού. Σύμφωνα με την ιστορική καταγραφή της NHRA, ο Connie Swingle άλλαξε τη σχέση διεύθυνσης από 6:1 σε 10:1. Το πιο αργό τιμόνι βοήθησε τον Garlits να ελέγξει τη νέα κατασκευή. Η λεπτομέρεια εξηγεί γιατί μια σωστή βασική ιδέα χρειάζεται εξέλιξη: η μεταφορά μεγάλων μαζών αλλάζει τη συμπεριφορά του συνόλου, όχι μόνο τη θέση ενός εξαρτήματος.
Η Pomona έδωσε την απόδειξη
Στα NHRA Winternationals του 1971 ο Garlits ξεκίνησε από την ένατη θέση των κατατακτηρίων. Στην πορεία των αποκλεισμών κατέβασε τους χρόνους του και έφτασε στον τελικό. Ο αντίπαλός του, Kenny Safford, δεν κατάφερε να εμφανιστεί στη γραμμή μετά την εργασία στον συμπλέκτη του αυτοκινήτου του. Ο Garlits ολοκλήρωσε μόνος το τελικό πέρασμα και πήρε τη νίκη. Δεν ήταν η πρώτη δημόσια εμφάνιση του Swamp Rat 14: είχαν προηγηθεί αγώνες άλλων διοργανώσεων, με δεύτερες θέσεις. Η νίκη στην Pomona, όμως, έδωσε στη διάταξη μια πολύ ισχυρή αγωνιστική επιβεβαίωση.
Η αλλαγή δεν έγινε με ένα μαγικό πέρασμα
Ακολούθησε επιτυχία στο March Meet του Bakersfield. Αργότερα προστέθηκε και πίσω πτέρυγα στο Swamp Rat 14. Το 1971 δεν εξαφάνισε αμέσως τα εμπροσθομήχανα αυτοκίνητα· συνέχισαν να κερδίζουν και ο Garlits δεν κατέκτησε εκείνη τη χρονιά τον τίτλο της NHRA. Η εξέλιξη, ωστόσο, είχε αποκτήσει σαφή κατεύθυνση. Το ουσιαστικό επίτευγμα δεν ήταν να μετακινηθεί ένας V8 πάνω σε ένα πλαίσιο. Ήταν να γίνει η διαφορετική λύση αρκετά ελεγχόμενη και ανταγωνιστική ώστε οι υπόλοιποι να την ακολουθήσουν. Εκεί κρίνονται οι αλλαγές που μένουν στην ιστορία της μηχανοκίνησης.
Ιστορική τεκμηρίωση: NHRA — 1, NHRA — 2, NHRA — 3.
Don Garlits, Texas Motorplex, Απρίλιος 1987. Φωτογραφία αρχείου twm1340 / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0. Γραφιστική σύνθεση ENGINE POWER με την ίδια άδεια· δεν απεικονίζεται ο αγώνας του 1971. Αρχική φωτογραφία · Άδεια χρήσης.
