
Μισή ώρα. Τόσο περίπου χώριζε τη Yamaha των Kenny Roberts και Tadahiko Taira από τον τερματισμό στις 8 Ώρες Suzuka 1985, όταν η μοτοσυκλέτα τους επιβράδυνε και τελικά σταμάτησε μπροστά στις κερκίδες. Τη νίκη πήραν οι Wayne Gardner και Masaki Tokuno με τη Honda RVF750. Ήταν η πρώτη επιτυχία του Gardner στον οκτάωρο αγώνα και η αρχή μιας μεγάλης σχέσης ανάμεσα στο όνομα RVF και την αντοχή.
Το τέλος είχε ανατροπή, αλλά η ιστορία δεν αρχίζει από μια εγκατάλειψη. Αρχίζει από μια νέα αγωνιστική μοτοσυκλέτα, έναν αντίπαλο που επέστρεφε στη δράση και έναν αγώνα στον οποίο ο γρήγορος γύρος έπρεπε να επαναλαμβάνεται μέχρι το βράδυ. Το 1985 ένωσε αυτά τα τρία με τρόπο που ακόμη ξεχωρίζει στο επίσημο αρχείο της ιαπωνικής πίστας.
Από τους τέσσερις κυλίνδρους σε σειρά στον V4
Η Honda είχε ήδη χτίσει σημαντικό παρελθόν στην οκτάωρη δοκιμασία. Το 1981 οι Mike Baldwin και David Aldana κέρδισαν με την RS1000. Το 1984, όταν το όριο της TT-F1 κατέβηκε στα 750 κ.εκ., οι Baldwin και Fred Merkel επικράτησαν με την RS750R, ανοίγοντας ένα καινούργιο κεφάλαιο για τις V4 της εταιρείας.
Η RVF750 του 1985 προχώρησε αυτή τη δουλειά. Ο τετράχρονος V4 προερχόταν από τη VF750F, αλλά γύρω του υπήρχε αγωνιστικό πλαίσιο με γνώση από τα Grand Prix. Η Honda περιγράφει για την πρώτη RVF, με κωδικό NW1A, αλουμινένιες δοκούς με δύο εσωτερικές ενισχύσεις. Η διατομή τους έφτανε τα 40×90 χιλιοστά. Η αντοχή κρινόταν και μέσα σε αυτά τα μικρά ορθογώνια.
Και η εξέλιξη είχε πραγματικό κόστος. Στο Le Mans της ίδιας χρονιάς οι δύο RVF εγκατέλειψαν με ζημιά στο πλαίσιο, σε περιοχή συγκέντρωσης τάσεων κοντά στον λαιμό και τη στήριξη του κινητήρα. Η επίσημη τεχνική αναδρομή της Honda καταγράφει την αστοχία. Πριν συνδεθεί με τρόπαια, η νέα κατασκευή είχε ήδη συναντήσει το όριό της.

Suzuka 1985: Η επιστροφή του Roberts και το τελευταίο μισάωρο
Ο Roberts, που είχε αποχωρήσει από τα Grand Prix μετά το 1983, επέστρεψε στη Suzuka μαζί με τον Taira και πήρε την pole. Το ζευγάρι καθυστέρησε στην εκκίνηση και βρέθηκε στο πίσω μέρος του πεδίου. Η απάντηση ήταν εντυπωσιακή: σύμφωνα με την επίσημη ιστορία της πίστας, στον 38ο γύρο είχε ήδη πάρει την πρωτοπορία από τους Gardner και Tokuno.
Η Yamaha, όμως, δεν ολοκλήρωσε τη διαδρομή. Περίπου τριάντα λεπτά πριν από την καρό σημαία, το πρόβλημα της μοτοσυκλέτας του Taira άλλαξε την κορυφή. Η RVF750 συνέχισε. Ο Gardner οδήγησε τις τελευταίες δύο ώρες και τερμάτισε με τον Tokuno νικητή, έχοντας διαφορά ενός λεπτού και 17 δευτερολέπτων από τους Mike Baldwin και Dominique Sarron, επίσης με RVF750.
Η πρώτη Suzuka μιας μεγάλης αγωνιστικής οικογένειας
Η επιτυχία του 1985 δεν έμεινε μόνη. Την ίδια χρονιά οι Gérard Coudray και Patrick Igoa κατέκτησαν το Παγκόσμιο Αντοχής με RVF750, ενώ ο Joey Dunlop κέρδισε τον τίτλο TT-F1. Ήταν διαφορετικοί άθλοι του ίδιου αγωνιστικού προγράμματος, πέρα από τη συγκεκριμένη οκτάωρη νίκη.
Στη Suzuka ο Gardner θα κέρδιζε ξανά το 1986, τότε με τον Dominique Sarron. Η αρχή, όμως, είχε γραφτεί με τον Tokuno και την πρώτη RVF750. Ένας αντίπαλος είχε δείξει πόσο γρήγορα μπορούσε να περάσει την πίστα. Η Honda είχε φτάσει μέχρι το τέλος της δοκιμασίας. Στους αγώνες αντοχής, η τελευταία μισή ώρα μπορεί να χωρέσει ολόκληρη την ιστορία.
Πηγές: Suzuka Circuit, επίσημη ιστορία των αγώνων 1978–1987 · Honda Europe, ιστορική αναδρομή των 8 Ωρών · Honda RACERS, τεχνική ιστορία του πλαισίου NW1A · HRC, αγωνιστικό ιστορικό 1985–1986.
Διάβασε επίσης
Εξώφυλλο: Η #3 Honda RVF750 των Wayne Gardner και Masaki Tokuno, νικητών στις 8 Ώρες Suzuka 1985, σε αυθεντική αγωνιστική φωτογραφία του επίσημου αρχείου. Φωτογραφία: Honda / Honda Racing Corporation. Γραφιστική σύνθεση ENGINE POWER. Άδεια χρήσης.



























