John Force: Από εννέα χαμένους τελικούς στους 16 τίτλους Funny Car

Το πράσινο Castrol Funny Car του John Force σε burnout στην Ιντιανάπολις το 2010
Ο John Force στο burnout των U.S. Nationals στην Ιντιανάπολις, στις 4 Σεπτεμβρίου 2010. Φωτογραφία αρχείου. Ole Bendik Kvisberg, CC BY 2.0. Περικοπή και γραφιστική επεξεργασία ENGINE POWER.

Εννέα φορές ο John Force έφτασε στον τελευταίο γύρο ενός εθνικού αγώνα drag racing της NHRA. Εννέα φορές είδε τον αντίπαλο να φεύγει με το τρόπαιο. Το καλοκαίρι του 1987, στο Σεν-Πι του Κεμπέκ, ήρθε η πρώτη νίκη. Είχε ήδη συμπληρώσει μια δεκαετία παρουσίας στους εθνικούς αγώνες και ήταν 38 ετών. Στο τέλος της καριέρας του θα είχε 157 νίκες και 16 πρωταθλήματα Funny Car. Για να πάρουν αυτοί οι αριθμοί το πραγματικό τους βάρος, αξίζει να αρχίσει κανείς από εκείνους τους εννέα τελικούς.

Το παιδί του Bell Gardens και οι τελικοί που έφευγαν

Ο Force γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1949. Μεγάλωσε στην Καλιφόρνια, πέρασε πολιομυελίτιδα παιδί και στο λύκειο έπαιζε quarterback σε ομάδα που έφτασε τις 27 συνεχόμενες ήττες. Το 1977 έκανε την πρώτη του εκκίνηση σε εθνικό αγώνα της NHRA στην Πομόνα. Τότε το όνομά του μπορούσε να μπει στον πίνακα ενός τελικού, αλλά η διάρκεια μιας σεζόν εκθέτει κάθε αδυναμία. Χρηματοδότηση, ανταλλακτικά και ρυθμίσεις δοκιμάζονται πέρασμα μετά το πέρασμα.

Ο Kenny Bernstein τον νίκησε σε τέσσερις από εκείνους τους πρώτους χαμένους τελικούς. Δύο από αυτούς ήρθαν το 1986 στο Μόντρεαλ και στο Ένγκλισταουν, κι άλλος ένας στην Ατλάντα το 1987. Στο Κεμπέκ, λίγους μήνες αργότερα, ο Force πήρε επιτέλους τον πρώτο εθνικό αγώνα του. Στη διαδρομή είχε ήδη πάρει μια απόφαση που άξιζε περισσότερο από ένα τρόπαιο. Το 1985 έφερε τον Austin Coil στην ομάδα.

Ο αγώνας που κέρδιζε πρώτα στο συνεργείο

Ο Coil είχε κατακτήσει πρωταθλήματα με την ομάδα Chi-Town Hustler. Ο Force βρήκε τα χρήματα για να τον προσλάβει και του έδωσε τη δουλειά που μπορούσε να καθορίσει την επόμενη δεκαετία. Μαζί με ανθρώπους όπως ο Bernie Fedderly και ο John Medlen, η ομάδα έφτιαξε μια διαδικασία που κρατούσε το αυτοκίνητο ανταγωνιστικό σε εντελώς διαφορετικές πίστες και συνθήκες.

Στην πίστα βλέπεις ένα αμάξωμα να τινάζεται μπροστά. Στο συνεργείο κρίνεται πόσο από αυτό το τίναγμα θα φτάσει στην άσφαλτο. Μια ρύθμιση που έδωσε χρόνο το μεσημέρι μπορεί να στείλει τα πίσω λάστιχα σε σπινάρισμα όταν αλλάξει η πρόσφυση. Κι όταν η αναμέτρηση κρίνεται σε λίγα δευτερόλεπτα, δεν περισσεύει δεύτερη στροφή για να διορθωθεί το λάθος. Η μεγάλη αλλαγή του Force με τον Coil ήταν η επανάληψη της ταχύτητας σε κάθε επόμενο γύρο.

Ο πρώτος τίτλος ήρθε το 1990 και ακολούθησε δεύτερος το 1991. Ο Cruz Pedregon τού πήρε το πρωτάθλημα το 1992. Αμέσως μετά άρχισε η δεκάδα. Δέκα συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 1993 έως και το 2002. Στη σεζόν του 1996 ο Force νίκησε σε 13 από τους 19 αγώνες, μπήκε σε 16 τελικούς και κέρδισε 65 από τους 76 γύρους αποκλεισμού του. Εκείνη τη χρονιά έγινε ο πρώτος οδηγός drag racing που τιμήθηκε με το National Motorsports Driver of the Year.

Ο John Force με την πράσινη φόρμα του μπροστά σε θεατές το 2012
Ο John Force στο Maple Grove Raceway, στις 5 Οκτωβρίου 2012. Φωτογραφία αρχείου. RAVDesigns, CC BY-SA 2.0. Περικοπή και γραφιστική επεξεργασία ENGINE POWER.

Πάνω από τον Glidden, απέναντι στις κόρες του

Το 2000 στο Τζόλιετ, η 86η νίκη του ξεπέρασε τις 85 του Bob Glidden. Το 2001 ο 11ος τίτλος του τον πέρασε μπροστά από τα δέκα πρωταθλήματα του ίδιου ανθρώπου. Ο Force συνέχισε να νικά όταν δίπλα στην ομάδα του υπήρχαν πια άλλες ομάδες με το επώνυμό του. Και μία από τις πιο όμορφες ανατροπές αυτής της ιστορίας είναι ότι μερικές από τις νίκες τους τού κόστιζαν δικές του.

Η Ashley Force Hood έγινε το 2008 η πρώτη γυναίκα που κέρδισε εθνικό αγώνα Funny Car της NHRA. Ο αντίπαλος στον τελικό της Ατλάντα ήταν ο πατέρας της. Την επόμενη χρονιά τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα. Η Courtney Force έφτασε τις 12 νίκες στην ίδια κατηγορία και η Brittany Force κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Top Fuel, τη διαφορετική κατηγορία με τα μακρόστενα dragster. Από ένα αυτοκίνητο που πάλευε να σταθεί στον τελευταίο γύρο, η John Force Racing είχε γίνει πια ομάδα ικανή να στείλει περισσότερα από ένα δικά της πληρώματα απέναντι το ένα στο άλλο.

Στα 64, πρωταθλητής ξανά

Το 2007 ο Force τραυματίστηκε σοβαρά σε ατύχημα στο Τέξας. Επέστρεψε στους αγώνες, κατέκτησε το 15ο πρωτάθλημα το 2010 και το 16ο το 2013, στα 64 του. Την άνοιξη του 2024 κέρδισε στην Πομόνα και στο Έπινγκ. Ύστερα ήρθε το σοβαρό ατύχημα στη Βιρτζίνια, τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, και μια μακρά περίοδος ανάρρωσης από κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Οι δύο νίκες του 2024 ήταν οι τελευταίες της καριέρας του.

Τον Νοέμβριο του 2025 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό οδήγηση. Η NHRA καταγράφει 269 τελικούς και 1.460 νικηφόρους γύρους αποκλεισμού, πέρα από τις 157 νίκες και τους 16 τίτλους. Το 2026 παρέμεινε στην John Force Racing με ρόλο στην ομάδα.

Το ρεκόρ του χωράει σε ένα φύλλο στατιστικής. Η αλλαγή της ζωής του χωράει σε δύο εικόνες. Ο Force επιστρέφει στο συνεργείο ύστερα από έναν ακόμη χαμένο τελικό. Χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος βρίσκεται στην απέναντι λωρίδα από την κόρη του, ενώ εκείνη γράφει το δικό της όνομα στην ιστορία του Funny Car.

Διάβασε επίσης

Οι πρωταθλητές Shawn Langdon και Dallas Glenn στην Πομόνα του 2026

Πηγές

Εξώφυλλο · Ο John Force στο burnout των U.S. Nationals στην Ιντιανάπολις, στις 4 Σεπτεμβρίου 2010. Φωτογραφία αρχείου. Ole Bendik Kvisberg, CC BY 2.0. Περικοπή και γραφιστική επεξεργασία ENGINE POWER.

Νυφικα φορεματα | miss vanity

nyfika-nyfika-foremata-nyfi-evvoia
Περί Mr Zero – Μιχάλης Κοντιζάς 2782 Άρθρα
Ο Μιχάλης Κοντιζάς, γνωστός ως MR ZERO, είναι δημιουργός και παρουσιαστής της τηλεοπτικής εκπομπής ENGINE POWER και διοργανωτής του Motor Festival. Στο enginepower.gr έχει τη συντακτική ευθύνη και ασχολείται με τη μηχανοκίνηση, τον μηχανοκίνητο αθλητισμό και τους ανθρώπους του χώρου. Μέσα από την εκπομπή παρουσιάζει αθλητές, επαγγελματίες και ιστορίες της μηχανοκίνησης. Για θέματα σύνταξης και διορθώσεις: info@enginepower.gr.