Τα πιο διάσημα μηχανάκια του κινηματογράφου: Στον κινηματογράφο η μηχανή δεν είναι απλώς μεταφορικό μέσο· είναι χαρακτήρας. Με μια εμφάνιση, ένα άνοιγμα γκαζιού, ένα πλάνο που κρατά μισό δευτερόλεπτο παραπάνω, “καρφώνεται” στη μνήμη και γίνεται σύμβολο, σαν το soundtrack μιας εποχής.
Στο ελληνικό σινεμά, η πιο εμβληματική και λαϊκά αναγνωρίσιμη μηχανή είναι η βέσπα του Θανάση Βέγγου στο «Τρελλός, παλαβός και Βέγγος» (1967). Η ατάκα «Θανάση, ξέρεις από βέσπα;» δεν έμεινε απλώς ως κωμική στιγμή· έγινε πολιτισμικό meme πριν υπάρξει το internet, γιατί η βέσπα εκεί δεν είναι “όχημα”, είναι η ίδια η αμηχανία του ήρωα που τρέχει να προλάβει τη ζωή του.
Από την άλλη πλευρά, το ελληνικό «Ο Γύρος του Θανάτου» (1983) κουβαλά μια τελείως διαφορετική κινηματογραφική μηχανή: τη μηχανή του βαρελιού, του “wall of death”, εκεί που η φυγόκεντρος γίνεται θέαμα και ο αναβάτης παίζει τη δουλειά του στα όρια. Ακόμα κι αν δεν θυμάσαι πρόσωπα, θυμάσαι τη συνθήκη: μηχανή μέσα σε ξύλινο τοίχωμα, θάρρος και λάθος που δεν συγχωρείται.
Στο διεθνές σινεμά, η “μηχανή-μύθος” είναι η Triumph TR6 Trophy του The Great Escape (1963). Το ωραίο είναι ότι στον φακό εμφανίζεται ως γερμανική στρατιωτική BMW, αλλά στην πραγματικότητα ήταν Triumph TR6 Trophy (μάλιστα χρησιμοποιήθηκαν και περισσότερες από μία), μεταμφιεσμένη για να ταιριάξει στην εποχή και στην ιστορία. Και εκείνο το άλμα έγινε το απόλυτο παγκόσμιο σύμβολο κινηματογραφικής απόδρασης.
Αν υπάρχει μία μηχανή που έγινε τοτέμ κουλτούρας, αυτή είναι η “Captain America” chopper του Easy Rider (1969). Δεν είναι το μοντέλο που έκανε το θόρυβο, είναι η εικόνα: η αμερικάνικη σημαία πάνω σε chopper που έγινε ορισμός της ελευθερίας, της αντίδρασης και της εποχής. Ό,τι κι αν άλλαξε μετά, αυτή η μηχανή έμεινε σαν σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς.
Τα πιο διάσημα μηχανάκια του κινηματογράφου: Στα ‘80s, το μηχανάκι που έκανε pop έκρηξη παγκοσμίως ήταν το Kawasaki GPZ900R στο Top Gun (1986). Η ίδια η ταινία το πέρασε στο mainstream σαν “ονειρική” sport μοτοσυκλέτα και από τότε, όποιος λέει GPZ900R, το μυαλό πολλών πάει κατευθείαν σε εκείνη την εικόνα.
Διάβασε ακόμη: Ο ύμνος του Motor Festival γράφεται στα 13 χρόνια ιστορίας (VIDEOCLIP)
Στα ‘90s, η πιο χαρακτηριστική “σκληρή” κινηματογραφική μηχανή ήταν η Harley-Davidson Fat Boy του Terminator 2 (1991). Δεν ήταν απλώς σωστή για το πλάνο· έγινε κομμάτι της ταυτότητας του T-800, ένα μηχανικό σύμβολο ακαταμάχητης δύναμης που κόλλησε στο μυαλό του κοινού όσο και η ίδια η σκηνή καταδίωξης.
Στον κόσμο του Bond, η BMW R1200C στο Tomorrow Never Dies (1997) έμεινε ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες “Bond bikes”, γιατί συνδέθηκε με σκηνή-βιτρίνα και έδωσε στην BMW τη δική της κινηματογραφική στιγμή σε franchise που κάθε λεπτομέρεια μετράει.
Και όταν μιλάμε για καθαρή, “μοντέρνα” κινηματογραφική ταυτότητα, η Ducati 996 της Trinity στο The Matrix Reloaded (2003) είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που η μηχανή γίνεται σχεδόν στιλιστικό όπλο. Η σκηνή αυτοκινητόδρομου είναι χαραγμένη στους fans και η Ducati εκεί δεν είναι απλώς προϊόν τοποθέτησης· είναι μέρος της αισθητικής και της έντασης της ταινίας.
Τέλος, υπάρχει και η απόλυτη “μηχανή-σύμβολο” που δεν είναι καν πραγματικό μοντέλο παραγωγής αλλά έχει παγκόσμια αναγνωρισιμότητα: η κόκκινη μοτοσυκλέτα του Kaneda στο AKIRA (1988). Εκεί το δίτροχο γίνεται εικόνα-πολιτισμός, τόσο ισχυρή που επηρέασε design, τέχνη και μόδα για δεκαετίες.
