Οι τύποι οδηγών στα φανάρια από τον αγχωμένο sprinter μέχρι τον DJ με το subwoofer. Ένα χιουμοριστικό “manual” της ελληνικής οδήγησης, μόνο στο Engine Power! Αν υπάρχει ένα σημείο που αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα του Έλληνα οδηγού, δεν είναι η στροφή, δεν είναι το πάρκινγκ είναι το φανάρι. Εκεί, μέσα σε 45 δευτερόλεπτα αναμονής, ξεδιπλώνεται ολόκληρη η ψυχολογία ενός έθνους που γεννήθηκε για να κορνάρει πριν ανάψει το πράσινο.
Ο πρώτος και πιο γνωστός είναι ο “αγχωμένος sprinter”. Έχει σβήσει τη μηχανή, έχει ανάψει τη μουσική, αλλά έχει και το πόδι στο συμπλέκτη από το πορτοκαλί. Είναι ο μόνος που κάνει launch control στην Πέτρου Ράλλη. Το φανάρι ανάβει πράσινο, ο τροχός γλιστράει, το ESP αναβοσβήνει, και για δύο δευτερόλεπτα νιώθει ότι βρίσκεται στο grid της Formula 1.
Ακριβώς δίπλα του, ο “παραδοσιακός αργός”. Δεν έχει δει το πράσινο. Δεν τον ενδιαφέρει. Στέλνει μήνυμα στο Viber, ψάχνει ραδιοφωνικό σταθμό ή αναρωτιέται γιατί έχει βάλει το αριστερό φλας εδώ και δύο ώρες. Το πίσω ρεύμα κορνάρει, το πουλί της ειρήνης πετάει από το παράθυρο, κι εκείνος ξεκινά αργά, με αξιοπρέπεια, σαν να πηγαίνει βόλτα στη λίμνη της Καστοριάς.
Στην επόμενη λωρίδα, ο “DJ”. Έχει ανοίξει παράθυρα, subwoofer, και παίζει τραγούδι που περιγράφει με ακρίβεια τη ζωή του συνήθως κάτι μεταξύ “Gas Gas Gas” και “Σπάσε τα φρένα”. Κανείς δεν ξέρει αν έχει προορισμό, αλλά όλοι ξέρουν τι ακούει.
Ακολουθεί ο “οικολόγος μηχανόβιος”. Περνά ανάμεσα από τα αυτοκίνητα με 3 εκατοστά περιθώριο, φορά μπουφάν Dainese του 2009 και φωνάζει “ρε φίλε δε βλέπεις;” σε κάθε οδηγό που απλώς υπάρχει. Είναι ταυτόχρονα Zen master και Terminator της ασφάλτου. Αν έχει GoPro στο κράνος, θεωρείται influencer.
Διάβασε : 27th Motor Festival 2026 – Size Matters The Legend Returns to Larisa
Οι τύποι οδηγών στα φανάρια: Κάπου πίσω του, ο “παππούς-θρύλος”. Έχει δει περισσότερα φανάρια από όσες ώρες έχεις οδηγήσει εσύ. Δεν θυμάται αν είναι μονό ή διπλό ρεύμα, αλλά πατάει πάντα ευθεία. Το αμάξι του έχει γρατζουνιές που διηγούνται ιστορίες. Αν τον δεις, να τον σέβεσαι. Έχει οδηγήσει εποχές χωρίς ABS, χωρίς ESP, και χωρίς GPS μόνο με ένστικτο και τσιγάρο.
Και τέλος, υπάρχει ο “ρομαντικός καθρέφτης”. Δεν κοιτάει το φανάρι, κοιτάει πίσω. Ίσως το βλέμμα του αγαπημένου που χάθηκε, ίσως απλώς τον εαυτό του. Όταν ανάψει πράσινο, όλοι κορνάρουν, κι εκείνος λέει “εντάξει ρε παιδιά, 2 δευτερόλεπτα άργησα”. Αυτά τα 2 δευτερόλεπτα όμως είναι που κρατούν το ελληνικό σύμπαν σε ισορροπία.
Η αλήθεια είναι πως όλοι έχουμε υπάρξει κάποια στιγμή ένας από αυτούς. Η οδήγηση, τελικά, δεν είναι μόνο μετακίνηση είναι μικρογραφία του εαυτού μας. Ο τρόπος που περιμένεις στο φανάρι λέει περισσότερα για σένα απ’ ό,τι το αυτοκίνητό σου. Οπότε, την επόμενη φορά που ανάψει πορτοκαλί, πάρε ανάσα, χαμογέλα και θυμήσου: το πράσινο δεν είναι αγώνας, είναι δικαίωμα.
Στο Engine Power ο κινητήρας του χιούμορ δεν σβήνει ποτέ μείνετε συντονισμένοι για κάθε στροφή, προσπέραση και χαμόγελο στην ελληνική άσφαλτο!
