Ο Λιούις Χάμιλτον λυγίζει στα social: Ο επτάκις πρωταθλητής της Formula 1, Λιούις Χάμιλτον, σαν “Βασιλάκης Καΐλας” άφησε για λίγο το τιμόνι και έπιασε το πληκτρολόγιο. Μετά από μια εβδομάδα γεμάτη απώλειες, απογοητεύσεις και φρένα που αρνήθηκαν να σταματήσουν κυριολεκτικά και μεταφορικά ο πάλαι ποτέ ατσάλινος πιλότος της ταχύτητας ανέβασε στα social μια ανάρτηση που θα έκανε ακόμα και τον Ξανθόπουλο να ζητήσει παρηγοριά.
Ο Λιούις μίλησε για τη «δύσκολη εβδομάδα» μετά τον θάνατο του αγαπημένου του Ρόσκο και τον αγώνα της Σιγκαπούρης, όπου το κόκκινο άλογο της Ferrari κουτσούρησε τα φρένα του την πιο κρίσιμη στιγμή. Εκεί που ήθελε να δείξει ότι “το λιοντάρι ακόμα βρυχάται”, βρέθηκε να σπρώχνει το SF-25 με τα μάτια δακρυσμένα και το ραδιόφωνο να σφυρίζει ποινές και παράπονα.
Και μέσα από το ποστάρισμα, αντί να δούμε έναν πρωταθλητή που αναγεννάται, είδαμε κάτι άλλο: έναν Λιούις που ψάχνει φως μέσα στο σκοτάδι, που μετράει τα λάθη σαν πληγές και παλεύει να πείσει τον εαυτό του ότι υπάρχει ακόμα “τόσο καλό στον κόσμο”.
Ο Λιούις Χάμιλτον λυγίζει στα social: Μόνο που στο paddock δεν ψάχνουν για καλό. Ψάχνουν για δέκατα του δευτερολέπτου. Και όσο εκείνος μιλά για ευγνωμοσύνη και συναισθήματα, η Ferrari μετρά χαμένους βαθμούς και ο κόσμος βλέπει όχι έναν θρύλο να επιστρέφει αλλά έναν ήρωα που μοιάζει να αφηγείται το προσωπικό του μελόδραμα.
Γιατί, κακά τα ψέματα, ο Χάμιλτον πλέον θυμίζει λιγότερο τον άνθρωπο που έσπαγε χρονόμετρα και περισσότερο εκείνον που σπάει καρδιές…
Κι αντί να μετράμε αποτελέσματα, μετράμε αναρτήσεις. Αντί να βλέπουμε μάχες στην πίστα, βλέπουμε τον Λιούις να παλεύει με τον καθρέφτη του.
Κι όπως θα έλεγε κι ο Ξανθόπουλος με το βλέμμα στο άπειρο:
«Αχ, Ρόσκο μου… εσύ τουλάχιστον δεν μου ζήτησες ποτέ να φρενάρω.»
«Στο Engine Power ο κινητήρας της επικαιρότητας δεν σβήνει ποτέ, μείνετε στην τροχιά μας για κάθε στροφή, προσπέραση και έκρηξη αδρεναλίνης στον κόσμο της μηχανοκίνησης!»
