Η ιστορία των Group B: Η πιο ακραία, επικίνδυνη και θρυλική εποχή του WRC. Από την Audi Quattro και τη Lancia 037 μέχρι την τραγωδία της Κορσικής, το Group B παραμένει η πιο εκρηκτική ιστορία του μηχανοκίνητου κόσμου.
Δεν ήταν αγώνας. Ήταν πανδαιμόνιο. Από το 1982 έως το 1986, ο κόσμος των ράλι γνώρισε την πιο θεαματική, επικίνδυνη και ακραία περίοδό του. Ήταν η εποχή των Group B, των αυτοκινήτων που αψήφησαν τη φυσική, τη λογική και, τελικά, τη ζωή. Μια εποχή όπου οι μηχανικοί έπαιζαν τον ρόλο του Θεού, οι οδηγοί τον ρόλο του ήρωα και οι θεατές στέκονταν λίγα εκατοστά από την καταστροφή.
Το Group B γεννήθηκε από την FIA ως όραμα. Μετά το 1979, η παγκόσμια ομοσπονδία ήθελε να ανανεώσει το ενδιαφέρον για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι (WRC). Οι κατηγορίες Group 4 και Group 5 είχαν φτάσει στο όριό τους, οπότε αποφασίστηκε η δημιουργία μιας νέας κατηγορίας που θα επέτρεπε στις εταιρείες να φτιάχνουν ελαφριά, πανίσχυρα αυτοκίνητα με ελάχιστους περιορισμούς. Το μόνο που ζητούσε η FIA ήταν να κατασκευαστούν 200 μονάδες παραγωγής για να εγκριθεί η συμμετοχή. Όλα τα υπόλοιπα ήταν ελεύθερα.
Η λέξη “ελεύθερα” αποδείχθηκε μοιραία.
Η Audi άνοιξε το χορό. Το 1981, παρουσίασε το Audi Quattro, το πρώτο τετρακίνητο ράλι αυτοκίνητο που άλλαξε για πάντα το παιχνίδι. Με 5κύλινδρο τούρμπο κινητήρα 2.1 λίτρων, απέδιδε αρχικά 300 ίππους. Μέσα σε δύο χρόνια ξεπέρασε τους 500. Η τετρακίνηση έδωσε στην Audi τη δυνατότητα να μεταφέρει δύναμη εκεί που κανείς δεν το είχε σκεφτεί. Στο χιόνι, στη λάσπη, στα βουνά, το Quattro έμοιαζε με πλάσμα άλλου πλανήτη.
Η Michele Mouton, η πρώτη και μοναδική γυναίκα που κέρδισε αγώνα WRC, οδήγησε το Audi Quattro στη δόξα, σπάζοντας ταμπού και προκαταλήψεις. Η Audi έγινε συνώνυμο της τεχνολογικής υπεροχής. Οι Γερμανοί έφεραν τα ηλεκτρονικά, οι Ιταλοί το πάθος.
Η Lancia απάντησε με το πιο όμορφο τέρας όλων: το Lancia 037. Πίσω κίνηση, μηχανικός υπερσυμπιεστής, σωληνωτό πλαίσιο. Ήταν το τελευταίο αυτοκίνητο χωρίς τετρακίνηση που κατέκτησε τίτλο. Το 1983, με τον Walter Röhrl στο τιμόνι, η 037 νίκησε τα πάντα και τους πάντες. Η Lancia απέδειξε ότι ο έλεγχος μπορούσε ακόμα να νικήσει τη δύναμη. Αλλά ήξερε ότι αυτό δεν θα κρατούσε.
Το 1984 η Peugeot μπήκε στο παιχνίδι με το 205 Turbo 16. Με κινητήρα 1.8 τούρμπο τοποθετημένο στο κέντρο, τετρακίνηση και βάρος κάτω από έναν τόνο, το αυτοκίνητο ήταν κυριολεκτικά βόμβα. Ο Ari Vatanen έγινε ο πρώτος πιλότος που το έφερε στη νίκη. Το 1985 ο Timo Salonen κέρδισε το πρωτάθλημα. Η Peugeot είχε γεννήσει το απόλυτο όπλο.
Και μετά ήρθε η Lancia Delta S4. Κινητήρας με συνδυασμό τουρμπίνας και κομπρέσορα, 1.8 λίτρα, 600 ίπποι, 900 κιλά. 0-100 km/h σε 2,3 δευτερόλεπτα. Ναι, σε χώμα. Ο Henri Toivonen ήταν ο άνθρωπος που θα έγραφε το μέλλον. Ήταν μόλις 29 ετών. Στο Ράλι Κορσικής, το 1986, οδηγώντας την S4, έχασε τον έλεγχο σε μια φαινομενικά εύκολη στροφή. Το αυτοκίνητο έπεσε σε χαράδρα και εξερράγη. Ο Toivonen και ο συνοδηγός του Sergio Cresto δεν βγήκαν ποτέ.
Η ιστορία των Group B: Η εικόνα του φλεγόμενου αυτοκινήτου έκανε τον γύρο του κόσμου. Η FIA, σε πανικό, ανακοίνωσε την άμεση κατάργηση του Group B στο τέλος της χρονιάς. Ήταν το τέλος μιας εποχής που κράτησε μόνο πέντε χρόνια, αλλά σημάδεψε για πάντα το WRC.
Τα Group B ήταν κάτι περισσότερο από αγωνιστικά. Ήταν πειράματα φυσικής. Με πλαίσια από kevlar, αμάξωμα από ανθρακονήματα, εκρηκτικούς κινητήρες και συστήματα μετάδοσης που δούλευαν στα όρια. Οι οδηγοί έπρεπε να έχουν ικανότητες υπερανθρώπων. Ο Vatanen έλεγε: “Αν κάνεις λάθος, δεν θα το μάθεις ποτέ”. Οι θεατές στέκονταν πάνω στις γραμμές, άγγιζαν τα αυτοκίνητα καθώς περνούσαν. Ήταν τρέλα και λατρεία μαζί.
Κανείς δεν θα ξεχάσει το Ράλι Πορτογαλίας του 1986. Ο Πορτογάλος οδηγός Joaquim Santos έχασε τον έλεγχο του Ford RS200, χτύπησε θεατές. Τρεις νεκροί, πάνω από τριάντα τραυματίες. Οι εικόνες τρόμου έκαναν τον γύρο του κόσμου. Ήταν ξεκάθαρο ότι η κατάσταση είχε ξεφύγει.
Το τέλος ήρθε σιωπηλά. Μετά το Ράλι Φινλανδίας του 1986, η FIA ανακοίνωσε την κατάργηση της κατηγορίας. Οι ομάδες πέρασαν στο Group A, πιο ήπια, πιο ασφαλή, αλλά ποτέ ξανά τόσο συγκλονιστικά. Οι μηχανές σώπασαν, αλλά ο μύθος έμεινε.
Η Audi Quattro S1, η Peugeot 205 T16 Evo 2, η Lancia Delta S4, η Ford RS200 και η MG Metro 6R4 έγιναν αντικείμενα λατρείας. Σήμερα φιλοξενούνται σε μουσεία, σε ιδιωτικές συλλογές, σε εκθέσεις όπου οι άνθρωποι σκύβουν με δέος να δουν πώς έμοιαζε η υπερβολή όταν είχε σχήμα.
Στην πραγματικότητα, το Group B ήταν το πιο ανθρώπινο κεφάλαιο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Γιατί ήταν η εποχή που οι μηχανές ξεπέρασαν τον άνθρωπο, κι εκείνος, για λίγο, προσπάθησε να τις ακολουθήσει. Ήταν το σημείο που η τεχνολογία έδειξε τα δόντια της, αλλά και το σημείο που ο άνθρωπος κατάλαβε πως η ταχύτητα έχει όριο και το όριο είναι η ζωή.
Το ράλι δεν ήταν ποτέ ξανά το ίδιο. Όμως όσοι έζησαν το Group B δεν το ξέχασαν ποτέ. Οι οδηγοί έγιναν θρύλοι, οι μηχανές έγιναν μύθοι και η σκόνη εκείνης της εποχής παραμένει ακόμη στον αέρα, έστω κι αν πέρασαν σαράντα χρόνια.
Στο τέλος, το Group B δεν καταργήθηκε. Απλώς σταμάτησε να υπάρχει στον δρόμο. Συνεχίζει να ζει στη φαντασία κάθε οδηγού που ονειρεύεται να κρατήσει για λίγο τιμόνι από ατσάλι και να νιώσει την κραυγή μιας μηχανής που δεν θα ξαναγεννηθεί.
