Εικόνα εξωφύλλου: Διατηρημένη Honda NR500 στο Honda Collection Hall, φωτογραφία αρχείου 2014. Γραφιστική προσαρμογή ENGINE POWER. Rainmaker47 / Wikimedia Commons · Αρχική φωτογραφία · CC BY-SA 3.0. Γραφιστική προσαρμογή ENGINE POWER με την ίδια άδεια.
Η Honda NR500 εμφανίστηκε το 1979 στα 500 GP με μια ιδέα που αρνιόταν να ακολουθήσει την πεπατημένη. Απέναντι στους κυρίαρχους δίχρονους, η Honda επέστρεφε έπειτα από δώδεκα χρόνια με τετράχρονο κινητήρα. Και αντί να περιοριστεί στη βελτίωση μιας γνωστής συνταγής, άλλαξε ακόμη και το σχήμα των εμβόλων. Το αποτέλεσμα δεν ήταν άμεση αγωνιστική επιτυχία. Ήταν μια από τις πιο απαιτητικές μηχανικές δοκιμασίες στην ιστορία της μεγάλης κατηγορίας.
Honda NR500: Το πρόβλημα ήταν οι αναπνοές
Στον τετράχρονο κύκλο, κάθε κύλινδρος δίνει μία ωφέλιμη φάση ανά δύο περιστροφές του στροφάλου. Για να ανταγωνιστεί έναν ισχυρό δίχρονο ίδιου κυβισμού, η Honda αναζητούσε πολύ υψηλές στροφές και μεγάλη παροχή αέρα. Οι κανονισμοί περιόριζαν τον αριθμό των κυλίνδρων στους τέσσερις.
Οι μηχανικοί επιδίωξαν χαρακτηριστικά αναπνοής ενός πολύκυλινδρου μέσα σε τέσσερις θαλάμους. Ο στόχος των περίπου 130 PS και 20.000 σ.α.λ. που αναφέρει η τεχνική αναδρομή της Honda ήταν αναπτυξιακή επιδίωξη. Δεν πρέπει να διαβάζεται ως πιστοποιημένη απόδοση της πρώτης μοτοσυκλέτας στον αγώνα.
Οβάλ έμβολο, οκτώ βαλβίδες, δύο μπιέλες
Η επιμήκης διατομή επέτρεπε οκτώ βαλβίδες ανά κύλινδρο, τέσσερις εισαγωγής και τέσσερις εξαγωγής. Κάθε έμβολο συνδεόταν με δύο μπιέλες, ενώ υπήρχαν δύο μπουζί ανά κύλινδρο. Ο κινητήρας παρέμενε V4. Η παρομοίωση με V8 βοηθά να καταλάβουμε τον σκοπό, όχι να αλλάξουμε τον πραγματικό αριθμό κυλίνδρων.
Ούτε ο όρος «οβάλ» περιγράφει μια απλή μαθηματική έλλειψη. Η διατομή συνδύαζε καμπύλα άκρα με ευθύγραμμα τμήματα. Αυτό δυσκόλευε την κατασκευή και τη στεγανοποίηση: ένα ελατήριο εμβόλου έπρεπε να συνεργάζεται με μεταβαλλόμενη καμπυλότητα, ενώ η θερμότητα και η κίνηση αύξαναν τις απαιτήσεις.
Το Silverstone δεν χαρίστηκε στο σχέδιο
Η πρώτη εμφάνιση στο Βρετανικό GP του 1979 έδειξε την απόσταση ανάμεσα στην ευφυή σύλληψη και στην αγωνιστική ετοιμότητα. Και οι δύο NR εγκατέλειψαν μέσα στους δύο πρώτους γύρους. Δεν υπάρχει λόγος να κρύβεται αυτή η αποτυχία πίσω από τον θαυμασμό για την τεχνολογία.
Το πρότζεκτ δοκίμαζε ασυνήθιστες λύσεις και στο πλαίσιο, μεταξύ τους αλουμινένια ημιμονοκόκ κατασκευή. Όταν τόσα συστήματα αλλάζουν μαζί, η εξέλιξη χρειάζεται χρόνο και η διάγνωση γίνεται δυσκολότερη. Το χρονόμετρο και η αντοχή δεν επιβραβεύουν αυτόματα την πρωτοτυπία.
Η αξία μιας δύσκολης επιστροφής
Η NR500 ανήκει στην ιστορία των 500 GP, της κατηγορίας που προηγήθηκε της σημερινής εποχής MotoGP. Δεν κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο που οραματιζόταν το πρόγραμμά της. Έδειξε όμως πόσο βαθιά μπορεί να φτάσει μια προσπάθεια όταν ένας κατασκευαστής αμφισβητεί τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα.
Στις εικόνες διακρίνονται διατηρημένες μοτοσυκλέτες διαφορετικών φάσεων, με την εσωτερική φωτογραφία να αφορά NR500 του 1982. Δεν είναι στιγμιότυπα του ντεμπούτου στο Silverstone. Η NR ήταν εξελισσόμενο πρόγραμμα. Η κληρονομιά της βρίσκεται τόσο στην τεχνική τόλμη όσο και στην υπενθύμιση ότι ένας αγώνας κρίνει ολόκληρο το σύνολο.
Τεκμηρίωση: Honda Heritage — NR500, Honda RACERS — σχεδιασμός κινητήρα, Honda RACERS — ανάπτυξη και στεγανοποίηση, Honda — 60 χρόνια αγώνων.
