
Το Peugeot 205 T16 κράτησε τη μορφή του μικρού γαλλικού αυτοκινήτου και άλλαξε σχεδόν ολόκληρη τη μηχανική του λογική. Ο κινητήρας μετακόμισε πίσω από την καμπίνα, η κίνηση πήγε και στους τέσσερις τροχούς και το turbo ανέλαβε να γεμίσει το μικρό αμάξωμα με πολύ μεγαλύτερες φιλοδοξίες. Το αποτέλεσμα ήταν δύο συνεχόμενοι παγκόσμιοι τίτλοι κατασκευαστών στο WRC, το 1985 και το 1986.
Το έξυπνο μέρος της ιστορίας βρίσκεται ακριβώς στην αντίθεση. Ο θεατής αναγνώριζε μια 205. Ο μηχανικός, όμως, δεν έβλεπε απλώς μια δυνατότερη έκδοση παραγωγής. Η ίδια η Peugeot περιγράφει ότι το αγωνιστικό σχεδιάστηκε από λευκό χαρτί, μέσα στις δυνατότητες που άνοιγαν οι κανονισμοί του Group B.
Peugeot 205 T16: Ο κινητήρας άλλαξε γειτονιά
Η διάταξη με τον κινητήρα στο κέντρο και πίσω από τα καθίσματα έβαζε τη μεγάλη μηχανική μάζα σε διαφορετική θέση από εκείνη ενός συνηθισμένου 205. Δεν ήταν μια αλλαγή που αφορούσε μόνο το καπό. Επηρέαζε όλο το πακέτο: μετάδοση, ψύξη, πρόσβαση για συντήρηση και τη σχέση του αυτοκινήτου με τις εντολές του οδηγού.
Οι 16 βαλβίδες, ο υπερσυμπιεστής και η τετρακίνηση συνεργάζονταν για έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό: πολλή ισχύς, σε ένα μικρό αυτοκίνητο, με δυνατότητα να τη μεταφέρει στο έδαφος από τέσσερα σημεία. Η τετρακίνηση δεν καταργούσε την ανάγκη για πρόσφυση. Μοίραζε τη δουλειά της μετάδοσης σε περισσότερους τροχούς, σε ειδικές όπου η επιφάνεια μπορούσε να αλλάξει μέσα σε λίγα μέτρα.
Τα 200 αυτοκίνητα που άνοιξαν την πόρτα
Για την ομολογκασιόν χρειάζονταν 200 αυτοκίνητα δρόμου. Η αντίστοιχη T16 είχε turbo κινητήρα 1,8 λίτρων και 200 ίππους, με την Peugeot να αναφέρει δυνατότητα 300 ίππων με το κιτ της Peugeot Talbot Sport. Αυτά είναι στοιχεία της έκδοσης δρόμου. Οι τελευταίες αγωνιστικές Evolution2 ξεπερνούσαν τους 450 ίππους, σύμφωνα με το ιστορικό αρχείο του κατασκευαστή.
Η διάκριση έχει σημασία. Το αυτοκίνητο που επέτρεψε την είσοδο στο πρωτάθλημα και το αυτοκίνητο που κυνηγούσε δευτερόλεπτα στις ειδικές συγγένευαν στενά, αλλά δεν είχαν την ίδια απόδοση. Οι 200 ίπποι δεν περιγράφουν μια T16 στην κορύφωση της αγωνιστικής της εξέλιξης.
Από τη Φινλανδία στην κορυφή
Το πρωτότυπο εμφανίστηκε στο Tour de Corse του 1984. Η πρώτη νίκη ήρθε στη Φινλανδία με τον Ari Vatanen, πριν ακολουθήσουν επιτυχίες στο Σανρέμο και στη Βρετανία. Η Peugeot Talbot Sport του Jean Todt είχε βρει τη βάση για κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια εντυπωσιακή πρεμιέρα.
Το 1985 ο Timo Salonen κατέκτησε τον τίτλο οδηγών και η Peugeot εκείνον των κατασκευαστών. Το 1986 ο Juha Kankkunen διατήρησε την κορυφή των οδηγών στη φινλανδική πλευρά της ομάδας, ενώ η μάρκα επανέλαβε την επιτυχία της στους κατασκευαστές. Η 205 T16 είχε μετατρέψει τη μικρή, αναγνωρίσιμη σιλουέτα σε μία από τις κεντρικές μορφές του Group B.

Το Group B τελείωσε, η διαδρομή συνεχίστηκε
Με το τέλος της κατηγορίας στο WRC μετά το 1986, η Peugeot προσαρμόστηκε σε μια άλλη δοκιμασία. Η ειδικά εξελιγμένη 205 T16 Grand Raid πέρασε στο Παρίσι–Ντακάρ και κέρδισε το 1987 με τον Vatanen και το 1988 με τον Kankkunen. Η κίτρινη Grand Raid της εσωτερικής φωτογραφίας ανήκει σε εκείνο το επόμενο κεφάλαιο· δεν είναι η έκδοση του WRC.
Η κληρονομιά της T16 βρίσκεται σε αυτή την ικανότητα αλλαγής. Ένα σχήμα γνώριμο στον δρόμο έγινε αγωνιστικό σύστημα, πήρε δύο πρωταθλήματα και απέκτησε δεύτερη ζωή στην έρημο. Το 205 έμοιαζε μικρό μόνο όταν το έβλεπες απ’ έξω.
Πηγές · Peugeot, η διάταξη και η αγωνιστική εξέλιξη της T16 · Peugeot, τα αυτοκίνητα ομολογκασιόν · Peugeot, οι τίτλοι και οι νίκες στο Dakar · Peugeot,125 χρόνια αγωνιστικής ιστορίας.
Διάβασε επίσης
Εξώφυλλο: Peugeot 205 Turbo 16 Evolution 1 Group B, φωτογραφημένη στις 28 Μαΐου 2019. Φωτογραφία αρχείου Alexandre Prevot, CC BY-SA 2.0. Περικοπή, χρωματική επιμέλεια και νέα τυπογραφία ENGINE POWER. Η γραφιστική προσαρμογή διατίθεται με την ίδια άδεια. Πηγή εικόνας · Άδεια χρήσης.
























