Οι καλύτερες και οι χειρότερες ταινίες Racing όλων των εποχών

Για κάθε εξαιρετική εμφάνιση, υπάρχουν και κάποιοι «κακοί» πίσω από το grid.  Το Le Mans και το Grand Prix κέρδισαν τα χειροκροτήματα τα τελευταία χρόνια, ενώ οι αγώνες Ford vs Ferrari και F1: The Movie είναι οι νέοι διεκδικητές.

Εν τω μεταξύ, μερικά, όπως το Driven , θεωρούνται τόσο κακά που είναι καλά.  Ορίστε μια λίστα με τα καλύτερα, και τα εντελώς απαίσια.

Οι καλύτερες ταινίες αγώνων όλων των εποχών: Ποια ταινία σε κατακτά στο Νο. 1;

Βιασύνη (2013)

Παραβλέποντας το γεγονός ότι η πλοκή είναι ως επί το πλείστον ανοησίες, και κάποια από τα CGI είναι λίγο άκομψα, υπάρχουν πολλά που αξίζει να θυμάστε. Ο Thor, συγγνώμη, ο Chris Hemsworth κάνει μια εντάξει μίμηση του James Hunt, παρόλο που μοιάζει με τον Tiff Needell με μια τρομακτική περούκα, αλλά η ταινία ανήκει στον λαμπρό Daniel Brühl ως Niki Lauda.

Λε Μαν (1971)

Υπάρχουν κάποια μέλη αυτής της ενορίας που πιστεύουν ότι αυτή η ταινία είναι ένα φεστιβάλ ύπνου (ο συγγραφέας ανάμεσά τους…), αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία για τη γοητεία που της προσδίδει· τόσο ο τρόπος που γυρίστηκε όσο και αυτό που εμφανίζεται στην οθόνη.

F1: Η Ταινία (2025)

Η επανεκκίνηση του Grand Prix του Μπραντ Πιτ – με πτυχές παράξενα παρόμοιες με το Driven και μια πλοκή που φαίνεται να είναι επηρεασμένη από το Crashgate της Σιγκαπούρης του 2008 – δεν επρόκειτο ποτέ να ξεπεράσει τα καλλιτεχνικά όρια.

Ωστόσο, ως ένα θρίλερ δράσης με απίστευτη σχέση ποιότητας-τιμής, τα πάει αρκετά καλά.

Καρδιά σαν τροχός (1983)

Αυτή η βιογραφική ταινία για τη σούπερ σταρ των drag racing της Top Fuel, Shirley Muldowney, και την άνοδό της στην εξέχουσα θέση δεν είναι ιστορικά ακριβής, κυρίως λόγω της εμφάνισης αυτοκινήτων που δεν ανήκουν στην εποχή μας, αλλά είναι μια συναρπαστική ιστορία. Το «Cha Cha» λέγεται ότι δεν τα πήγε καλά με την Bonnie Bedelia που την υποδύθηκε, αλλά έκτοτε έχει μαλακώσει τη στάση της απέναντι στην ταινία.

Σέννα (2010)

Ford εναντίον Ferrari (2019)

Ο Κεν Μάιλς και η λαμπρή νίκη του Ford GT40 στο Λε Μαν του ’66 ζωντανεύουν στην οθόνη. Δύσκολο να μην το αγαπήσεις.

Ένας Άνθρωπος και μια Γυναίκα (1966)

Ο σκηνοθέτης Κλοντ Λελούς είχε σκοπό να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για τους αγώνες αυτοκινήτων αρκετά χρόνια πριν γυρίσει αυτή την υπέροχη ταινία, μόνο και μόνο για να ξεμείνει από χρήματα. Μερικά από τα πλάνα του εμφανίζονται εδώ, μαζί με φρέσκα υλικά που γυρίστηκαν στο Μονλιέρι και αλλού. Αγνοήστε, ωστόσο, τη συνέχεια της δεκαετίας του ’80, καθώς καθίσταται αόρατη χάρη στη μουσική επένδυση για συνθεσάιζερ.

Σημείο Ελέγχου (1956)

Αυτό το αστυνομικό δράμα θα μπορούσε εύκολα να καταταχθεί στην κατηγορία των χειρότερων ταινιών αν δεν υπήρχαν τα υπέροχα πλάνα του Mille Miglia (συνδυασμένα με σκηνοθετημένα πράγματα γυρισμένα στα Brecon Beacons…). Η ερμηνεία είναι ξέγνοιαστη, οι διάλογοι γελοίοι, αλλά είναι η μόνη ταινία που παρουσιάζει ποτέ τον πανίσχυρο Fairthorpe Atom σε δευτερεύοντα ρόλο.

Ο Τελευταίος Αμερικανός Ήρωας (1973)

Αυτή η ταινία με πρωταγωνιστή τον Τζεφ Μπρίτζες βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τομ Γουλφ. Αφηγείται την μυθοπλαστική ιστορία του τζούνιορ Τζούνιορ Τζόνσον, που έγινε θρύλος του NASCAR, με αυθεντικά – αν και όχι πάντα σωστά για την ηλικία – πλάνα αγώνων να είναι συνυφασμένα σε όλη την ταινία. Μια καλή ταινία, η οποία σήμερα σε μεγάλο βαθμό παραβλέπεται.

Νίκη (1969)

Για πάντα στη σκιά των  Γκραν Πρι  και  του Λε Μαν , αυτή η ταινία με επίκεντρο το Ιντιάνα δεν ήταν από τις καλύτερες του Πολ Νιούμαν. Ωστόσο, τον έστρεψε στους αγώνες, κάτι για το οποίο όλοι πρέπει να είμαστε ευγνώμονες. Υπάρχουν επίσης πλάνα από το θαυμαστό Holman Moody Honker II, ίσως το μόνο αγωνιστικό αυτοκίνητο που βάφτηκε ποτέ σε μεταλλικό λιλά.

Το Πράσινο Κράνος (1961)

Με φόντο την Ιταλία και τα γυρίσματα στην, εεε, Ουαλία, δεν πρόκειται για μια εξαιρετική ταινία. Δεν είναι καν στην ίδια ζώνη ώρας, αλλά παρουσιάζει τον Σιντ Τζέιμς ως Αυστραλό μηχανικό  και  τον Τζακ Μπράμπαμ σε ρόλο ομιλητή, οπότε δεν μπορεί να είναι και τόσο άσχημη. Προσθέστε και μερικά εντυπωσιακά πλάνα από αγώνες και είναι μια διασκεδαστική ταινία που θα σας μείνει αξέχαστη.

Το Pinchcliffe GP (1975)

Αυτή η επική ταινία stop-motion παραμένει η πιο δημοφιλής νορβηγική ταινία όλων των εποχών. Όχι, περιμένετε, επιστρέψτε! Σοβαρά, μπορεί να μην είναι μια «πραγματική» ταινία αγώνων ταχύτητας, αλλά έχει καλύτερο ανταγωνισμό μεταξύ τροχών και περισσότερη ίντριγκα στην πλοκή από τις περισσότερες. Γι’ αυτό και την λατρεύουμε.

Οι χειρότερες ταινίες αγώνων ταχύτητας που έχουν γίνει ποτέ: Ώρα ο Σιλβέστερ Σταλόνε να αποστρέψει το βλέμμα του…

Κόκκινη Γραμμή 7000 (1965)

Αυτή η σαπουνόπερα που θυμίζει κραυγές απουσιάζει εμφανώς από πολλά βιβλία για τον σκηνοθέτη Χάουαρντ Χοκς, και όχι άδικα. Με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Κάαν και ρίζες στο NASCAR, το καλύτερο κομμάτι είναι η σκηνή όπου ο ήρωας «Μάικ Μαρς» μάχεται με την επική υπερστροφή μόνο και μόνο για να παραπονεθεί ότι «σπρώχνει…»

Αγώνες Δρόμου (1959)

Ένας εμπειρικός κανόνας: όσο καλύτερη η αφίσα, τόσο χειρότερη η ταινία. Η αφίσα αυτής της ταινίας Β κατηγορίας είναι εξαιρετική. Ένας οδηγός προκαλεί τον θάνατο ενός συναθλητή του στην πίστα, ωθώντας τον πατέρα του να τον αποκηρύξει και να γίνει χορηγός ενός αντιπάλου. Το σλόγκαν «Κόλαση πάνω σε ρόδες… Είναι άθλημα ή φόνος;» τα λέει όλα.

Οι Δρομείς (1955)

Από την άλλη πλευρά, αυτό το μελόδραμα του Κερκ Ντάγκλας έχει ένα αξιοπρεπές καστ και μερικά υπέροχα πλάνα αγώνων συνυφασμένα με σκηνοθετημένα πράγματα. Από την άλλη πλευρά, ο διάλογος είναι ακούσια ξεκαρδιστικός – «Φτύνω στο στροφαλοθάλαμό σου» – όπως και η προσπάθεια του Ντάγκλας να χρησιμοποιήσει ιταλική προφορά.

Οδηγημένος (2001)

Α, από πού να ξεκινήσουμε…; Ας πούμε απλώς ότι αυτός ο αχνιστός σωρό από οσμή παρουσιάζει τους Μπερτ Ρέινολντς  και  Σιλβέστερ Σταλόνε και ας το αφήσουμε εκεί.

Μπόμπι Ντίρφιλντ (1977)

Ενώ θεωρητικά πρόκειται για μια ταινία αγώνων ταχύτητας, ο ομώνυμος σταρ της F1 που υποδύεται ο Αλ Πατσίνο περνάει τον περισσότερο χρόνο του μουρμουρίζοντας, ερωτευμένος με μια νεαρή κοπέλα που βρίσκεται σε τελικό στάδιο ασθένειας και κάνοντας βόλτες με αερόστατο. Ή κάτι τέτοιο. Είναι δύσκολο να το θυμηθούμε, καθώς μπορεί να έχουμε κοιμηθεί σε ένα μέρος του. Πέρα από βαρετό.

Μέρες βροντής (1990)

Ναι, πραγματικά. Κάθε κλισέ ταινίας αγώνων αυτοκινήτου αντιμετωπίστηκε με αυτό το κομμάτι χάκερ, και οι περισσότερες από αυτές έμειναν. Ο χαρακτήρας του Τομ Κρουζ, Κόουλ Τρικλ, υποτίθεται ότι εμπνεύστηκε από τον πραγματικό οδηγό του Indy που έγινε οδηγός NASCAR, Τιμ Ρίτσμοντ, αλλά αυτό είναι μάλλον απόκρυφο. Το καλύτερο κομμάτι; Οι τίτλοι τέλους.

Άσσος του Στόκερ (1983)

Ενώ βασίζεται θεωρητικά στο απίστευτα αστείο μυθιστόρημα  Stand on It  των William Neely και Bob Ottum, αυτό το ντοκιμαντέρ με πρωταγωνιστή τον Burt Reynolds δανείστηκε ελάχιστα περισσότερα από το όνομα του πρωταγωνιστή. Αποτελείται κυρίως από τον Reynolds που προσπαθεί να ξεφύγει από το συμβόλαιό του. Αυτό, και την προσπάθειά του να ξεφύγει με τη Loni Anderson. Πραγματικά, πραγματικά απαίσιο.

Λιπαρή Αστραπή (1977)

Αυτή η υποτιθέμενη βιογραφική ταινία του Αφροαμερικανού οδηγού αγώνων NASCAR, Γουέντελ Σκοτ, δεν ήταν καθόλου του είδους της. Αν και δεν ήταν κακή ταινία αυτή  καθαυτή , έπαιξε με αυθόρμητα με τα γεγονότα, και κυρίως με το φανταστικό αισιόδοξο τέλος. Επιπλέον, ο Σκοτ ​​δεν κέρδισε ούτε δεκάρα από αυτό το όχημα Richard Pryor.

Οι Άγριοι Δρομείς (1963)

Η «πλοκή» αυτής της ταινίας του μαέστρου των ταινιών Β κατηγορίας, Ρότζερ Κόρμαν, επικεντρώνεται στο σχέδιο ενός δημοσιογράφου να αποκαλύψει έναν οδηγό Grand Prix ως τυχοδιώκτη, μόνο και μόνο για να το ξανασκεφτεί αφού του σώζει τη ζωή. Υπάρχουν μερικές αξιοπρεπείς σκηνές δράσης, αλλά η, βήχας, «υποκριτική» είναι πέρα ​​για πέρα ​​κακή.

Μπερδεμένος! (1973)

Αυτό το αποτυχημένο πιλοτικό επεισόδιο για μια τηλεοπτική σειρά που μετατράπηκε σε ταινία είναι αξιομνημόνευτο για τις σύντομες σκηνές αγώνων που γυρίστηκαν κατά τη διάρκεια του αγώνα Oulton Park Gold Cup του 1971. Λοιπόν, αυτό και ο πρωταγωνιστής Leonard Nimoy που μασάει το σκηνικό ως άσσος του GP που έχει ψυχικές δυνάμεις. Υπάρχει μια εξαιρετική σκηνή που περιλαμβάνει μια vintage Bentley που κυνηγά ένα βαν Austin J4, αν και το «υπέροχο» είναι ένας σχετικός όρος.