Στις αρχές της δεκαετίας του ’30, η μάχη για το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας στο νερό (Water Speed Record) ήταν ένα ζήτημα εθνικής υπερηφάνειας μεταξύ Μεγάλης Βρετανίας και ΗΠΑ. Το Miss England III ήταν η απάντηση του Λόρδου Wakefield και του Sir Henry Segrave στην αμερικανική κυριαρχία, ένα σκάφος που έμοιαζε με αεροπλάνο χωρίς φτερά που γλιστρούσε πάνω στο κύμα.
Η Ιστορία του Miss England III
Κατασκευασμένο από την Thornycroft το 1932, το Miss England III σχεδιάστηκε με έναν και μόνο σκοπό: να σπάσει το φράγμα των 120 μιλίων την ώρα. Ήταν το αποκορύφωμα της ναυπηγικής τεχνολογίας της εποχής, χρησιμοποιώντας ένα σκάφος τύπου “step-hydroplane” που επέτρεπε στο πλοίο να ανασηκώνεται και να γλιστρά πάνω στην επιφάνεια του νερού, μειώνοντας δραματικά την τριβή.
Τεχνικά Χαρακτηριστικά που Κόβουν την Ανάσα
-
Κινητήρες: Διέθετε δύο κινητήρες Rolls-Royce R V12, 36,7 λίτρων ο καθένας. Ήταν οι ίδιοι κινητήρες που χρησιμοποιήθηκαν στα υδροπλάνα Supermarine S.6B για το Schneider Trophy (οι πρόγονοι του κινητήρα Merlin του Spitfire).
-
Ισχύς: Η συνδυασμένη ισχύς άγγιζε τους 2.490 ίππους, ένα νούμερο εξωπραγματικό για το 1932.
-
Μετάδοση: Οι δύο κινητήρες κινούσαν δύο ξεχωριστές προπέλες που έπρεπε να περιστρέφονται με χιλιάδες στροφές, αντέχοντας τρομακτικές πιέσεις.
-
Το Ρεκόρ: Στις 18 Ιουλίου 1932, στη λίμνη Garda της Ιταλίας, το σκάφος πέτυχε ταχύτητα 192,82 χλμ/ώρα (119,81 mph), παίρνοντας πίσω το ρεκόρ για τη Βρετανία.
Γιατί είναι Σπάνιο;
Υπήρξε μόνο ένα Miss England III. Ήταν ένα πειραματικό αγωνιστικό σκάφος, εξαιρετικά επικίνδυνο στον χειρισμό του. Μετά την επιτυχία του ρεκόρ, το σκάφος αποσύρθηκε, καθώς η τεχνολογία προχωρούσε με ραγδαίους ρυθμούς προς τους κινητήρες jet. Σήμερα, η ύπαρξή του θυμίζει τη χρυσή εποχή όπου οι κινητήρες αεροπλάνων δάμαζαν τα κύματα.
Ο Κίνδυνος της “Πτήσης”
Στις ταχύτητες που κινούνταν το Miss England III, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν ήταν η μηχανή, αλλά η αεροδυναμική. Αν το ρύγχος του σκάφους ανασηκωνόταν έστω και λίγες μοίρες παραπάνω λόγω ενός κύματος, ο αέρας θα περνούσε από κάτω και θα μετέτρεπε το σκάφος σε αεροπλάνο, προκαλώντας μια θανατηφόρα ανατροπή (flip-over). Ο οδηγός Kaye Don έπρεπε να παλεύει με το τιμόνι για να κρατήσει τους 2.500 ίππους σε επαφή με το νερό.
