Αναπνευστήρας υποβρυχίου είναι ο αγωγός που επιτρέπει την εισαγωγή ατμοσφαιρικού αέρα όταν το σκάφος βρίσκεται κοντά στην επιφάνεια. Η ανάγκη προκύπτει από τη λειτουργία του diesel: η καύση απαιτεί οξυγόνο και ο κινητήρας δεν μπορεί να το αντλήσει από το νερό γύρω του.
Στη diesel ηλεκτρική αρχιτεκτονική, ο θερμικός κινητήρας και ο ηλεκτροκινητήρας δεν έχουν υποχρεωτικά τον ίδιο ρόλο. Η δημόσια τεχνική εξήγηση της mtu περιγράφει τον diesel ως κινητήρια πηγή της γεννήτριας φόρτισης. Η αποθηκευμένη ηλεκτρική ενέργεια μπορεί έπειτα να τροφοδοτεί την πρόωση.
Αναπνευστήρας υποβρυχίου και ηλεκτρική ενέργεια
Ο diesel κινεί γεννήτρια, η οποία μετατρέπει μηχανικό έργο σε ηλεκτρική ενέργεια. Οι μπαταρίες αποθηκεύουν ενέργεια και ο ηλεκτροκινητήρας κινεί την προπέλα. Πρόκειται για διαδοχικά στάδια, με διαφορετικά εξαρτήματα και διαφορετικές απαιτήσεις.
Όταν λειτουργεί αποκλειστικά από τις μπαταρίες, η ηλεκτρική πρόωση δεν χρειάζεται καύση diesel εκείνη τη στιγμή. Όμως η αποθήκη ενέργειας είναι πεπερασμένη. Η φόρτιση και η κατανάλωση πρέπει να εξετάζονται μαζί με όλα τα υπόλοιπα ηλεκτρικά φορτία του σκάφους.
Γιατί η θέση κοντά στην επιφάνεια έχει σημασία
Η κεφαλή του αναπνευστήρα πρέπει να επικοινωνεί με την ατμόσφαιρα για να τροφοδοτεί αέρα. Ο όρος λοιπόν δεν περιγράφει έναν κινητήρα που λειτουργεί ανεξάρτητα από τον εξωτερικό αέρα σε οποιοδήποτε βάθος. Περιγράφει έναν συγκεκριμένο τρόπο τροφοδοσίας του.
Η εξαγωγή των καυσαερίων αποτελεί επίσης ξεχωριστή μηχανολογική απαίτηση. Η mtu εξηγεί ότι το υποβρύχιο περιβάλλον επιβάλλει ειδική διαχείριση της πίεσης στην εξαγωγή. Η συνολική εγκατάσταση διαφέρει ουσιαστικά από έναν συμβατικό diesel που λειτουργεί ελεύθερα στην ξηρά.

Η προστασία από το νερό
Τα κύματα μπορούν να καλύπτουν στιγμιαία την κεφαλή. Στη δημόσια περιγραφή της mtu, ένας μηχανισμός κλεισίματος εμποδίζει την είσοδο νερού στον αναπνευστήρα. Αυτό αναδεικνύει ότι η εισαγωγή αέρα είναι ελεγχόμενο σύστημα και όχι απλώς ένας ανοικτός σωλήνας.
Αισθητήρες, βαλβίδες και η διαχείριση του κινητήρα πρέπει να συνεργάζονται με τις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Η γενική αρχή είναι εύκολη στην περιγραφή, αλλά η αξιόπιστη εφαρμογή της απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό. Οι ακριβείς διατάξεις διαφέρουν μεταξύ κατηγοριών και γενεών υποβρυχίων.
Τι διαφέρει στην ανεξάρτητη από αέρα πρόωση
Τα συστήματα AIP επιδιώκουν παραγωγή ενέργειας χωρίς συνεχή εισαγωγή ατμοσφαιρικού αέρα. Στο παράδειγμα κυψελών καυσίμου που παρουσιάζει η mtu, χρησιμοποιούνται αποθηκευμένα αντιδρώντα για την παραγωγή ηλεκτρισμού. Αυτό διαφέρει από την τροφοδοσία ενός diesel μέσω αναπνευστήρα.
Δεν σημαίνει απεριόριστη ενέργεια ή κοινές επιδόσεις για όλα τα σκάφη. Οι διαθέσιμες ποσότητες, τα φορτία και η αρχιτεκτονική παραμένουν καθοριστικά. Ο αναπνευστήρας υποβρυχίου είναι έτσι ένας κρίκος σε μια μεγαλύτερη ενεργειακή αλυσίδα: παραγωγή, αποθήκευση και τελική χρήση του ηλεκτρισμού για πρόωση και λειτουργία.
Διαβάστε επίσης: Ενεργητική προστασία αρμάτων: Άμυνα πριν την επαφή

