Marquez Ducati: Ο Marc Marquez, ο… αιώνιος γόης του MotoGP που ακόμα αρνείται να κατέβει από το θρόνο του, είναι έτοιμος να σηκώσει άλλο ένα παγκόσμιο τίτλο πριν καν στεγνώσει το καλοκαίρι. Έχει αφήσει πίσω του το grid να τον κυνηγάει με binoculars – 182 βαθμούς μπροστά από τον αδερφό του Alex και 275 από τον Bagnaia, λες και παίζουν άλλο άθλημα.
Και μέσα σε όλο αυτό το… ισπανικό one man show, η Ducati, που φέτος έχει την καλύτερη μηχανή του paddock, ψάχνει να βρει ποιος μπορεί να τον «σπάσει». Γιατί καλή η μηχανή, καλό το κόκκινο χρώμα που θυμίζει Ferrari στα καλά της, αλλά όταν ο #93 μπαίνει στην πίστα, είναι σαν να παίζεις τάβλι με τον παππού σου στο καφενείο: ό,τι και να ρίξεις, εξάρες θα βγάλει εκείνος.
Κι εκεί αρχίζει το κουτσομπολιό. Μέσα στους διαδρόμους της Borgo Panigale ακούγεται έντονα ένα όνομα: Fermin Aldeguer. Ο 20χρονος rookie, που φέτος κάνει τον πρωτάρη πιο εντυπωσιακό κι από πρωτοετή που πέρασε σε σχολή της Αθήνας και βρέθηκε με Erasmus στο Μιλάνο, έχει ήδη δείξει δόντια. Ναι, είναι μόλις 8ος στο πρωτάθλημα και «τελευταίος των Ducati», αλλά έχει ήδη τέσσερα βάθρα. Και αυτά δεν τα παίρνεις με δανεικά, τα παίρνεις επειδή έχεις κάτι παραπάνω.
Κάποιοι μέσα στην ομάδα λένε ξεκάθαρα ότι ο Aldeguer είναι ο «διάδοχος του Marquez». Ότι μπορεί να τον κερδίσει σε «ευθεία μάχη». Μιλάμε, δηλαδή, για το MotoGP σε μορφή… Game of Thrones. Ο βασιλιάς δεν έχει ακόμα γεράσει, αλλά ήδη ετοιμάζουν τον διάδοχο με το σπαθί στο χέρι. Και κάπου εδώ μπαίνει η ελληνική πραγματικότητα: όλοι έχουμε ακούσει το «έρχεται ο μικρός και θα σε βγάλει στη σύνταξη», μόνο που στο MotoGP δεν μιλάμε για υπάλληλο του Δημοσίου αλλά για τον πιο σκληρό αναβάτη της γενιάς του.
Ο Marquez, βέβαια, χαμογελάει ειρωνικά. Ξέρει ότι όσο εκείνος είναι στην πίστα, οι άλλοι θα πρέπει να ιδρώσουν σαν υπάλληλοι σε ΚΕΠ Αυγούστου χωρίς air-condition. Ο Aldeguer έχει το ταλέντο, έχει το hype, αλλά για να τον περάσει χρειάζεται κάτι παραπάνω από καλές μέρες και τέσσερα βάθρα. Χρειάζεται την τρέλα, την απελπισία και τη σιγουριά που ο Marquez βγάζει κάθε φορά που ρίχνει το σώμα του μέσα στη στροφή λες και δεν υπάρχει αύριο.
Marquez Ducati: Οπότε, ναι, η Ducati μπορεί να ψιθυρίζει στα αποδυτήρια ότι ο Fermin είναι «ο εκλεκτός». Μπορεί να βλέπει στον 20χρονο τον νέο super star που θα τραβήξει το fanbase και θα γεμίσει τα stands. Αλλά προς το παρόν, ο Marquez τους έχει όλους στο ρόλο του κομπάρσου. Είναι σαν να λες «ο Ολυμπιακός έχει το καλύτερο ρόστερ» αλλά στο τέλος ο Παναθηναϊκός να σηκώνει την κούπα – ξέρεις ότι πονάει, αλλά πρέπει να το παραδεχτείς.
Η μεγάλη ερώτηση, λοιπόν, δεν είναι αν ο Aldeguer μπορεί να νικήσει τον Marquez, αλλά πότε θα του δοθεί η ευκαιρία να το κάνει. Γιατί όσο ο #93 συνεχίζει να οδηγεί σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τα νιάτα του, το MotoGP θυμίζει ελληνικό reality: όλοι περιμένουν τον επόμενο μεγάλο παίκτη, αλλά το κοινό χειροκροτεί ακόμα τον ίδιο πρωταγωνιστή.
«Στο Engine Power ο κινητήρας της επικαιρότητας δεν σβήνει ποτέ, μείνετε στην τροχιά μας για κάθε στροφή, προσπέραση και έκρηξη αδρεναλίνης στον κόσμο της μηχανοκίνησης!»
Στην πίστα της ενημέρωσης: Μιχάλης Κοντιζάς
